در همين سال بود كه نوهاش خاتم پيامبران ( ص ) به دنيا آمد كه او را برگرفت و با خود به درون كعبه برد و ضمن سرودهاى - كه پيشتر با ترجمه آورديم - گفت :
انت الّذى سمّيت فى الفرقان * فى كتب ثابتة المثانى
احمد مكتوب على اللسان
عبد المطلب مستجاب الدعوه بود ، و زمانى كه بر قريش باران نمىباريد از او مىخواستند تا دعا كند ، او نيز خدا را مىخواند ، و خدا نيز باران فراوانى بر آنها مىباريد . در آخرين بار به همراه پيامبر خدا ( ص ) كه كودكى كم سن و سال بود براى طلب باران بيرون شد . هنوز مردمان از مكان خود حركت نكرده بودند كه بارانى سيلآسا بر آنها باريدن گرفت .
عبد المطلب امورى را سنت نهاد كه اسلام آنها را تأييد و تثبيت نمود مانند :
1 - وفاى به نذر ؛ انسان / 7 و حج / 29 .
2 - منع ازدواج با محارم ؛ نساء / 23 .
3 - بريدن دست دزد ؛ مائده / 38 .
4 - نهى از زنده به گور كردن دختران ؛ تكوير / 8 ، انعام / 151 و اسراء / 3 .
5 - تحريم شراب ؛ مائده / 90 و 91 .
6 - تحريم زنا ؛ فرقان / 68 ، ممتحنه / 12 و اسراء / 32 .
7 - جلوگيرى از طواف عريان به گرد كعبه ؛ پيامبر خدا ( ص ) در سال نهم هجرى ، آن هنگام كه پسر عمويش على ( ع ) را به قرائت آيات آغازين سورهء برائت براى حاجيان مأمور فرمود ، مقرر داشت تا اين موضوع را نيز با صداى بلند به ايشان ابلاغ كند .
8 - رعايت صلهء رحم و پيوند با خويشاوندان ؛ نساء / 1 .
9 - اطعام طعام ؛ مائده / 89 ، و بلد / 14 و الحاقه / 34 .
10 - ستمگرى ننمودن و ترك ظلم ؛ ابراهيم / 22 ؛ و بسيارى آيات ديگر .
او در غار حراء كنج خلوتى مىيافت و چندين شب را به عبادت خدا مىپرداخت ( تحنث ) ، كه همين روش را نوهاش خاتم پيامبران ( ص ) نيز در پيش گرفته بود . او به روز جزا