است كه در جنگ صفين بر او ظاهر شد .
اقول : دو قسم روزى داريم كه يك قسم محتوم كه قابل تغيير نيست نسبت بجميع حيوانات و جن و انس دريايى و صحرايى و يك قسم معلق بسا بواسطهء افعال و اعمال توسعه پيدا مىكند و بواسطهء افعال و اعمال ضيق مىشود تمام بيد قدرت خدا است و رزاقيت از صفات افعال خاصه به او است مثل خالقيت غناء حياة عزت ذلت رحمت غفران و ساير افعال الهى لذا ميفرمايد :
أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ
اگر خداوند جلوگيرى كند از رزق دادن خود كيست بتواند بشما روزى دهد آيا كسى هست نه احدى نيست لكن اين كفار و امثال آنها .
بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ
لجوا از ماده لجاج است و به زبان ما لج بازى و لجوج كه عملا مخالفت مىكند در عتو كه سركشى و سرپيچى و كبر و نخوت است و از روى نفرت و دورى از حق .
تنبيه : رزق منحصر بمأكولات نيست هر چه از جانب الهى از راه لطف و عنايت ببنده رسد رزق است مىگويى : ( اللهم ارزقنا خير الدنيا و الاخرة ) در دنيا بالاترين روزىها هدايت و ايمان و توفيق باعمال صالحه و افعال حسنه است و در آخرت سعادت و رستگارى و امن از عذاب و نيل به ثواب و نجات از جهنم و دخول در بهشت است و غير اينها از اقسام رزق در دنيا ملبوسات و منكوحات و مشروبات و رفيق صالح و صحت و سلامت و رفع و دفع بليات و مصيبات و اولاد صالح و دفع شر اشرار و ظلمه و ساير خيرات تمام رزق است ، و راحتى موت و ايمنى از عذاب قبر و عالم برزخ و ورود در محشر و بياض وجه و اعطاء كتاب بيمين و حساب يسير و عبور از صراط و ثقل ميزان و غفران الهى و ساير تفضلات كه از همه بالاتر حشر با انبياء و ائمه و صلحا و مشموليت شفاعت و نيل بمقام محمود .
[ سوره الملك ( 67 ) : آيه 22 ]
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 22 )
آيا پس از اين بيانات كسى كه ميرود برو افتاده بيشتر هدايت شده يا كسى كه