عطف بر
غَيْرَ مُسافِحاتٍ
را ( و لا متخذات اخدان قرار داده و نفرموده ( غير متخذات اخدان ) .
10 - جمله
فَإِذا أُحْصِنَّ
يعنى زمانى كه مواليان آن كنيزها يا شوهران آنها ، آنها را نگاهدارى و حفظ نمودند
فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ
مراد از محصنات حرائر هستند كه شوهران آنها يا اهل آنها ، آنها را نگاهدارى ميكنند و آنها زنا دادند حد كنيزهاى زانيه نصف حد حرائر است و اين حكم مخصوص به جلد است كه حد حرائر بنص قرآن صد جلد است
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ
سوره نور آيه 2 ، و كنيز را پنجاه جلده بمقتضاى همين آيه و اين حكم در عبيد هم جاريست اما سائر حدود زنا مثل رجم كه حد محصنه و محصن باشد يا قتل كه حد زناى با محارم است ، در حق عبيد و اماء جارى نيست زيرا اينها ملك مواليان هستند و حدى كه موجب زوال آنها شود به ضرر موالى تمام مىشود بلى اگر مكرر شد كه رسيد بقتل بايد آنها را كشت و قيمت آنها را از بيت المال بصاحبانشان رد نمود .
11 - جمله
ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ
عنت بمعنى شدت شهوت است كه بسا منجر بزنا مىشود يعنى كسى كه ميترسد بزنا آلوده شود براى دفع شهوت با كنيزان ازدواج كند و اين حكم در مورد همچه كسانى است و اين هم حكم ارشادى است نه مولوى الزامى .
12 - جمله
وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ
اين هم ارشادى است كه خوددارى كنند تا خداوند وسائل ازدواج با حرائر را بر آنها فراهم نمايد به عقد دائم يا انقطاع يا بملك يمين نزد كنيزان بروند .
وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
اشاره به اينكه اگر قبل از ثبوت توبه نمودند حد ساقط مىشود ، يا اشاره به اينكه اگر ازدواج با كنيز كردند و خوف عنت نبوده يا صبر