[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 25 ]
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلاً أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 25 )
و كسانى كه تمكن ندارند كه نكاح كنند زنهاى آزاد از مؤمنات را پس از كنيزان مؤمنات ازدواج نمايند و همين ظاهر ايمان كافيست لازم نيست به باطن آن پى بردن چون خدا داناتر است بايمان شما و كنيز با حرة از جهت اينكه از اولاد يك پدر و مادريد و از جهت ايمان متساوى هستيد كه مفاد
بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ
است ولى در نكاح كنيزان بايد باذن صاحبان آنها باشد كه بدون اذن حكم زنا دارد و بايد مهر آنها را بطور متعارف پرداخت و بايد كنيزان معففات باشند كنيزهاى زانيه نباشند و رفيق در خفاء نگرفته باشند و پس از تزويج اگر كنيز زنا داد بايد نصف حد زانيه كه پنجاه جلده باشد بر او جارى كرد و اين تزويج كنيزان براى كسانيست كه ميترسند كه اگر تزويج نكنند از شدت شبق و شهوت بزنا بيفتند و اگر بتوانند خوددارى كنند و تزويج كنيزان را نكنند براى آنها بهتر است و خداوند آمرزنده و مهربان است .
اين آيه شريفه راجع به تزويج كنيزان است و اين دستورات ارشادى است اغلب آنها .
1 - اين جمله
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ
ارشادى است و الا اگر كسى متمكن باشد از تزويج حرائر مانع شرعى ندارد تزويج كنيز