فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً
اين جمله در موضوع متعه كه نكاح منقطع است وارد شده و از ضروريات مذهب شيعه است و اخبار از طريق خاصه از ائمه اطهار ( ع ) متظافر يا متواتر بتواتر معنوى وارد شده چنانچه در برهان قريب به 13 حديث از كافى و عياشى و شيبانى نقل كرده .
و اخبار از طرق عامه نيز در اين باب بسيار داريم چنانچه در مجمع از ابى بن كعب و عبد اللَّه بن عباس و عبد اللَّه بن مسعود و ثعلبى از سعيد بن جبير و از عمران ابن حصين و مسلم بن حجاج فى الصحيح از جابر بن عبد اللَّه و غير اينها روايت كرده كه متعه در عهد رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ابى بكر لعنة اللَّه عليه و اوائل عهد عمر بود و عمر عليه اللعنة و العذاب نهى نمود .
و از امير المؤمنين عليه السّلام روايت كردند كه فرمود
لو لا ان عمر نهى عن المتعة ما زنى الا شقى .
و كافى است بر اثبات اين امر خبر معروف بين خاصه و عامه از عمر بن الخطاب كه گفت ( متعتان كانتا على عهد رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حلالا انا انهى عنهما و اعاقب عليهما ) بلكه نفس ظاهر آيه شريفه دلالت بر اين معنى دارد از جهاتى : يكى كلمه ( استمتعتم ) ظاهر در متعه است بخصوص بضميمه فهم ائمه اطهار ( ع ) كه خود يك دليل مستقل است و آنها مفسر آيات هستند ، و تفسيرات بعض مفسرين عامه تفسير براى است و از درجه اعتبار ساقط است .
ديگر كلمه ( اجورهن ) كه اجر در مورد متعه استعمال مىشود و لذا در خبر دارد
هن مستأجرات
و اطلاق بر مهر و صداق خلاف ظاهر است .
ديگر كلمه ( فريضة ) زيرا در عقد دائم مهر به مجرد عقد لازم نميشود چنانچه قبل از دخول باشد نصف مستقر ميگردد ولى در متعه به مجرد عقد تمام مستقر مىشود و لو دخولى هم نباشد .