يهود كه شرحش گذشت و تعبير بشيئى و به من تبعيضيه از جهة اينست كه مطلق صيد و لو خارج حرم بر غير محرم حرام نيست و مورد امتحان نميباشد چنانچه غير از شنبه بر يهود حرام نبود .
تَنالُهُ أَيْدِيكُمْ وَ رِماحُكُمْ
امتحان خدا اين بود كه حيوانات در حرم از انسان فرار نميكردند و در دست و پاى مردم ميآمدند چنانچه ماهىها روز شنبه ميآمدند در گودالها و ساحلها و غير آن نميآمدند كه ميتوان با دست آنها را گرفت بخصوص صغار آنها يا تخم آنها را و بتوسط نيزه آنها را شكار كرد .
لِيَعْلَمَ اللَّهُ
يعنى اظهار كند علم خود را بر ديگران
مَنْ يَخافُهُ بِالْغَيْبِ
كه كيست از خدا ترس است باطنا و معتقد بقيامت و عذاب است و در تنهايى هم از صيد پرهيز مىكند .
فَمَنِ اعْتَدى بَعْدَ ذلِكَ
كه از خدا نترسيد و تجاوز كرد و مرتكب صيد شد
فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ
در آخرت و كفاره در دنيا .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 95 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ ( 95 )
اى كسانى كه ايمان آورديد نكشيد صيد را و حال آنكه شما محرم هستيد و كسى كه از شما بكشد در حال احرام صيد را عمدا پس جزاء و كفاره آن اينست كه مماثل آن صيد را كه كشته از نعم كه شتر و گاو و گوسفند باشد فديه دهد و مماثلة را بايد دو نفر عادل از شما حكم كنند و بايد اين فديه و هدى را برسانيد بكعبه