انجيل را كه مشتمل بر چند جمله است
آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ
يكى
فِيهِ هُدىً
كه راه سعادت و رستگارى و طريقه عبوديت و اطاعت و بندگى را نشان ميدهد ( و نور ) طريقه معرفت و خداشناسى را واضح و روشن مينمايد ( و مصدقا ) و انجيل تصديق مىكند آنچه قبل از او بر موسى نازل شده كه تورات باشد كه از جانب خداى متعال بوده و احكامش تمام دستور الهى بوده كه اين جمله حال است براى انجيل و جمله قبل حال است براى عيسى و تكرار نيست چنانچه بعضى توهم كردند .
لِما بَيْنَ يَدَيْهِ
بين يدى الانجيل
مِنَ التَّوْراةِ
و آنچه بر انبياء سلف نازل شده .
وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ
كلمه هدى در جمله قبل بمعنى راه نمايى بسعادت بشر است اختصاص بمتقين ندارد و در اين جمله اشاره به اينكه اهل تقوى از بركات آن هدايت ميشوند غير آنها بهره بردارى نميكنند و قابل هدايت نيستند و موعظه پند و اندرز است بر ترك معاصى كه مورث عقوبت و عذاب مىشود و كسانى كه بمواعظ او متعظ ميشوند فقط اهل تقوى هستند و از اين جملات كاملا استفاده مىشود كه اين اناجيل اربعه هيچ مناسبتى بانجيل عيسى ندارد چون اينها يك تاريخچهاى بيش نيست از عيسى و حالات او بعلاوه مشتمل بر كفريات و مخالف عقل هم هست بعلاوه تناقضات كه در اينها هست كه هر يك تكذيب ديگرى مىكند بايد ملتزم شوند كه عيسى تناقض گويى مىكند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 47 ]
وَ لْيَحْكُمْ أَهْلُ الْإِنْجِيلِ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِ وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ ( 47 )
و بايد اهل انجيل حكم كنند طبق آنچه خدا نازل فرموده در او و كسى كه حكم نكند طبق آنچه خدا نازل فرموده پس آنها فاسقان هستند .