ديه مىشود و جمله فهو كفارة له بعضى مرجع ضمير را مجنى عليه گرفتند و گفتند عفو كفاره گناهان او است و بعضى مرجع را جانى گرفتند و گفتند كفاره اوست كه از قصاص يا ديه نجات پيدا مىكند و انسب در نظر ثانيست و اللَّه العالم .
وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
ظلم در حق مجنى عليه و اولياء مقتول است و اثبات شيئى نفى ما عدا را نميكند كه بواسطه حكم به غير ما انزل اللَّه كافر شود چنانچه در آيه قبل بود و فاسق هم باشد چنانچه در آيه بعد است .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 46 ]
وَ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ ( 46 )
و در قفاى بر آثار انبياء آورديم بعيسى ابن مريم در حالى كه تصديق نمود آنچه را كه قبل از او بود از تورات و به او عنايت كرديم انجيل را و حال آنكه در انجيل هدايت و نور بود و تصديق كننده به آنچه قبل از او بود از تورات و اين انجيل براى اهل تقوى هدايت و پند و اندرز بود .
وَ قَفَّيْنا
بمعنى اتبعنا است يعنى بعد از نزول تورات و انبياء بنى اسرائيل
عَلى آثارِهِمْ
در اثر انبياء كه ضمير هم راجع بنبيون است كه در آيه قبل بود فرستاديم
بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ
چون پدر نداشت نسبت او را بمادرش داديم و در شعر قافيه ميگويند چون تابع نظم است براى مصارع قبل و ابيات سابقه يعنى در تعقيب انبياء و طبق آثار آنها عيسى آمد و تصديق نمود بنبوت موسى و كتاب تورات را كه بر او نازل شده .
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ
يعنى مقابل او كه قدام او نازل شده و به او داديم