[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 5 ]
الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ وَ طَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ ( 5 )
امروز حلال شده است بر شما طيبات از رزق و طعام كسانى كه بر آنها كتاب داده شده براى شما حلال است و طعام شما هم بر آنها حلال است و زنهاى عفيفه از مؤمنين و زنهاى عفيفه از كسانى كه به آنها كتاب داده پيش از اسلام در صورتى كه اجرت آنها را به آنها بدهيد با عفت باشند و زناكار نباشند و زنهايى كه با مردى صداقت كنند يعنى يك نفر مرد يك زن را بگيرد كه با او زنا كند فقط نه آن مرد پيش زن ديگر رود و نه آن زن به ديگرى زنا دهد مخصوص به يكديگر باشند اينها هم حلال نيستند و كسى كه كافر بايمان باشد پس محققا اعمال او حبط مىشود و او در آخرت از زيان كاران است .
كلام در اين آيه در چند مقام واقع مىشود :
( مقام اول )
در معنى طعام مفسرين اختلاف كردند لكن اخبار بسيارى در كافى و تهذيب و فقيه و تفسير على بن ابراهيم و عياشى دارد كه مراد حبوبات است كما اينكه ظاهر لفظ طعام هم بيش از اين دلالت ندارد و بر فرض اطلاق منصرف يا قدر متيقن حبوبات است و مقدمات حكمت در اخذ باطلاق جارى نيست سيما ادله خارجيه در موارد مختلفه كه دلالت بر نجاست اهل كتاب دارد فعلى هذا يك قسمت اين آيه تفسيرش روشن مىشود .