بر آنها بگوئيد و از خدا بپرهيزيد محققا خدا زود به حساب رسيدگى مىكند .
يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ
پس از اينكه در آيه سابقه محرمات ذكر شد آمدند از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سؤال كردند چه چيز حلال شده از مأكولات و مطعومات بعضى گفتند مراد از حيوانات است بقرينه آيه سابقه لكن ظاهر اينست كه مراد كليه مطعومات و مأكولات باشد بواسطه عموم سؤال و جواب و لو مورد حيوانات باشند لكن مورد مخصص نيست بلكه ممكن است كه بگوئيم مورد هم حيوانات نباشد بواسطه آنكه مكرر گفتهايم كه نظم در آيات ملحوظ نشده و معلوم نيست كه اين آيه متصل به آيه قبل باشد مضافا به اينكه در آيه سابقه هم ذكر حلال از حيوانات شده در جمله
إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ
كه حيوانات حلال گوشت كه اصلا منظور بوده اگر بكيفيات مذكوره باشد حرام مىشود و اگر مذكى باشد حلال و مسلما آيه سابقه حيواناتى كه در اصل حرام هستند مثل سباع و حشرات و امثال آنها را نظر ندارد فقط خنزير را نظر به اينكه نصارى حلال ميدانند جزو محرمات شمرده
قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ
طيب مقابل خبيث است و مراد از طيب آن چيزيست كه نفس متمايل به آن است و التذاذ مىبرد هر چيزى بحسب خود مثلا در روائح مثل رياحين و عطريات طيب است و قاذورات و كثافات خبيث و هكذا در مأكولات و ملبوسات و اماكن و غير اينها بلى شرع مطهر بسا عرف را تخطئه در مصداق مىكند مثلا شراب و موسيقى و ناقوس و زنگ در نظر عرف تمايل دارند و التذاذ مىبرند و شرع آنها را از خبائث شمرده يا به عكس بعض خبائث عرفيه را طيب شمرده مثل سؤر مؤمن يا آب كر مستعمل و امثال اينها ، و انسانى كه داراى ايمان كامل و اخلاق فاضله و اعمال صالحه باشد طيب است در حق ائمه اطهار عليهم السلام مىگويى الطيبين الطاهرين و خداوند در قرآن ميفرمايد
الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَ الْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثاتِ وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ
نور آيه 26 ، و در اين آيه