بشر راه حق و باطل را دست نميآورد و مجرد عقل كافى نيست زيرا محسنات و مقبحات عقلى اگر چه عقل درك مىكند لكن بر مخالفتش يك ذمّ و لومى بيش نيست و الناس يستسهلون الذم فى قضاء الوتر بعلاوه عقل پى نمىبرد بجميع مصالح و قبايح و ما در مجلد اول كلم الطيب در مسئله نبوت عامه ادلّه بر لزوم ارسال رسل بر خداوند تبارك و تعالى و بر احتياج بشر به انبياء و رسل را بيان كردهايم لذا اگر ارسال رسل نبود هر آينه حجة براى عباد بود كه نميدانستيم و راه نما نداشتيم خداوند ارسال فرمود كه حجة بر آنها باقى نباشد و حجة او بر خلق تمام شود و بر طبق اين مفاد در قرآن آيات بسيارى نازل شده مثل
لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى
طه آيه 134 ، و مثل
فَيَقُولُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
قصص آيه 47 ، و مثل
وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا
بنى اسرائيل آيه 17 ، و غير اينها .
وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً
مكرر تفسير آن ذكر شده .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 166 ]
لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 166 )
لكن خداوند شهادت ميدهد به آنچه بر تو نازل شده نازل فرمود از روى علم خود و ملائكه هم شهادت ميدهند و كفايت ميكنند شهادت حق .
( اشكال )
در انجيل دارد كه فرسيّون از يهود اعتراض كردند بمسيح كه ما از كجا بفهميم كه تو فرستاده خدايى ، جواب داد آيا در تورات شما نيست كه هر دعوايى به دو شاهد اثبات مىشود گفتند چرا گفت من هم دو شاهد دارم يكى خدا و ديگرى خودم ، و اين حرف بسيار مزخرف است زيرا هر مدّعى ميتواند اين دعوى را نمايد