[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 128 ]
وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ وَ أُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَ إِنْ تُحْسِنُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ( 128 )
و اگر زنى از شوهر خود خائفة شد كه اداء حقوق او را نكند از نفقه و كسوه و قسمة يا از او اعراض و ترك معاشرت كند پس باكى نيست كه اين زن و شوهر تصالح كنند به اينكه آن زن صرف نظر كند از حق خود و به ازدواج باقى باشند و منجر بطلاق نشود هر نحوى كه طرفين راضى باشند و اين تصالح بهتر از طلاق و جداييست و نفوس آنها حاضر شد بر حرص بر منع حق ديگرى و اگر احسان كنيد و پرهيز از معصيت نمائيد پس محققا خدا به آنچه عمل ميكنيد خبير است .
وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ
خوف اعم از يقين يا ظن يا احتمال عقلائيست كه منشأ خوف باشد
مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً
نشوز بمعنى ارتفاع است چنانچه ميفرمايد
وَ إِذا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا
مجادله آيه 11 ، يعنى برخيزيد از مجلس برويد و در اين مقام بمعنى ترفع است از حق يكديگر اگر زن اطاعت شوهر نكند در امورى كه واجب است اطاعة او به اينكه تمكين نباشد ناشزه مىشود و اگر شوهر ترفع كرد در نفقه يا كسوه يا حق قسمت يا ساير امور واجبه ناشز مىشود .
أَوْ إِعْراضاً
كه شوهر اعراض كند از زن و بلسان فارسى قهر كند و يا او مكالمه و مراوده و معاشرت نكند
فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا
كلمه لا جناح دلالت دارد كه طلاق دهد مانعى ندارد و باكى نيست كه با هم تصالح كنند و صلح بمعنى گذشت است از حق خود يعنى زن بگويد حق نفقه يا كسوه يا حق قسمت بين ازواج كه دارم صرف نظر كردم و شوهر هم راضى شد به اين ( صلحا ) يعنى هر نحو صلح باشد نسبت بجميع حقوق
وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ
البته تصالح كند بهتر از طلاق است كه