[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 127 ]
وَ يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَ ما يُتْلى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ فِي يَتامَى النِّساءِ اللاَّتِي لا تُؤْتُونَهُنَّ ما كُتِبَ لَهُنَّ وَ تَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدانِ وَ أَنْ تَقُومُوا لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِهِ عَلِيماً ( 127 )
و طلب ميكنند از تو حكم زنها را در ميراث و غير آنها بفرما كه خداوند بيان ميفرمايد حكم آنها را و آنچه را كه براى شما تلاوت شده در قرآن در باب يتيمهاى زنها آنهايى كه به آنها ندادهايد آنچه كه خدا بر آنها معين فرموده و رغبت ميكنيد آنها را كه بنكاح خود در آوريد و همچنين بيان ميفرمايد حكم پسرهايى كه ضعيف هستند و به حد رشد و بلوغ نرسيده و نيز بيان ميفرمايد كه در مورد يتامى بعدل رفتار كنيد و هر عمل خيرى را كه بجا بياوريد محققا خداوند به آن عالم است .
اين آيه شريفه بمقتضاى بعض اخبار مربوط است بآيات شريفه كه در اوائل سوره ذكر شده آيه و اتوا اليتامى اموالهم و ان خفتم الا تقسطوا فى اليتامى و آيه و ابتلوا اليتامى و مشتمل است بر چند جمله و توضيح كلام اينكه قبل از نزول آيات ارث در زمان جاهليت ميراث بزنها و دختران و پسران نابالغ نميدادند فقط بپسرانى كه رشيد و جنگى و مركب سوار بودند ميراث ميدادند و چون آيات ارث نازل شد آمدند خدمت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و مطالبه حكم ميراث آنها را نمودند .
وَ يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ
استفتاء طلب فتوى است و فتوى بيان حكم و قضاوت است و مراد حكم ميراث نساء است .
قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ
بگو خدا بيان ميفرمايد حكم ارث آنها را در آيات ارث يك دختر نصف ، دو دختر ثلثين ، پسر و دختر للذكر مثل حظ الانثيين ، زن