( و ربك ) قسم بپروردگار تو ، براى تأكيد است و عظمت مطلب و الا فرمايش الهى حق است و صدق
وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا
نساء آيه 122
وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثاً
نساء آيه 87
لا يُؤْمِنُونَ
بحقيقت ايمان و الا ايمان ظاهرى و اقرار لسانى از منافق متمشى مىشود
حَتَّى يُحَكِّمُوكَ
حكومت بين مترافعين دو نحوه است يكى آنكه نزد حاكم مرضى الطرفين بروند و بحكومت آن فصل خصومت كنند اين را قضيه حكميت گويند ، ديگر آنكه حاكم منصوب از طرف الهى حكم فرمايد و اين در زمان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و در زمان ائمه اطهار عليهم السلام منحصر به آنها است يا كسى كه آنها نصب نمايند براى قضاوت خصوصا يا عموما جهت اقامه امور مربوطه به آنها كه تعبير بوالى ميكنند ، و اگر مدعى به غير آنها رجوع كند رجوع به حكم طاغوت است چنانچه گذشت و از ايمان خارج است چنانچه مفاد اين جمله است .
فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ
مشاجره همان منازعه و اختلاف است مىگويى تشاجر و تنازع و تخالف .
ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً
حرج به معناى ضيق است چنانچه ميفرمايد
وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ
حج آيه 78 ، معناى اين جمله به فارسى مىگويى دل تنگ نباش سيما از حكميت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آنچه ميفرمايد خواه بنفع شما باشد و خواه به ضرر زيرا حكم آن طبق حق و واقع است و مثل احكام طاغوت نيست كه تمام بر خلاف حق و واقع باشد .
مِمَّا قَضَيْتَ
قضى در قرآن بمعانى زيادى اطلاق شده : 1 - بمعنى خلق و صنع مثل
فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ
فصلت آيه 11 . 2 - بمعنى امر مثل
وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ
اسرى آيه 24 ، 3 - بمعنى اعلام مثل
وَ قَضَيْنا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ
اسرى آيه 4 ، 4 - حكم مثل همين آيه ، 5 - فعل مثل
فَاقْضِ