مورد شبهه و اشكال است بنا بر اين نبايد امر قطعى يقينى را كنار گذارده و بمشكوك عمل كرد .
بلى اعتماد و رجوع بقرّاء در تشخيص مخارج حروف و مراعات مدّ لازم و ادغام و قلب و اخفاء و اظهار و تفخيم و ترقيق و اماله و اشمام و وقف و وصل و امثال اينها در صورتى كه از عرف عرب خارج نشود و شرايط خبرويّت در آنها موجود باشد ، مانعى ندارد بلكه بسا لازم است
گفتار پنجم در فضيلت قرائت قرآن و آداب آن و تعليم و تعلم و حفظ قرآن
اخبار در فضيلت قرائت قرآن و ختم آن و قرائت هر يك از سورهها و خصوص بسيارى از آيات شريفه قرآن و خواندن از روى مصحف يا از حفظ ، و تلاوت در نماز نشسته و ايستاده و خواندن بصوت حسن و با ترتيل و غير اينها بسيار و در كتب اخبار مضبوط است « 1 » و ما در اينجا بذكر چند روايت اكتفاء ميكنيم 1 - در كافى از حضرت باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرموده
« من قرء القرآن قائما فى صلاته كتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة و من قرأ فى صلاته جالسا كتب اللَّه له بكلّ حرف خمسين حسنة و من قرأ فى غير صلاته كتب اللَّه له بكلّ حرف عشر حسنات » « 2 »
( هر كس قرآن را ايستاده در نماز بخواند خداوند براى او بهر حرفى صد حسنه بنويسد و هر كه نشسته در نماز بخواند خداوند براى او بهر حرفى پنجاه حسنه بنويسد و هر كه در غير نماز بخواند خداوند براى او بهر حرفى ده حسنه بنويسد )
هامش
( 1 ) . كافى كتاب فضل القرآن و باب هفتم كتاب لآلى الاحبار و ساير كتب اخبار مراجعه شود
( 2 ) . كتاب فضل القرآن باب ثواب قراءة القرآن