القرآن على عشرة احرف »
و ثالثا در معناى سبعة احرف در خود اخبارش اختلاف است در بعض رواياتش دارد
« انزل القرآن على سبعة احرف آمر و زاجر و ترغيب و ترهيب و جدل و قصص و مثل » « 1 »
و در بعض رواياتش دارد
« انزل القرآن من سبعة ابواب على سبعة احرف زاجرا و آمرا و حلالا و حراما و محكما و متشابها و امثالا » « 2 »
و در بعض رواياتش دارد
« انزل القرآن على عشرة احرف بشير و نذير و ناسخ و منسوخ و عظة و مثل و محكم و متشابه و حلال و حرام » « 3 »
و در تفسير آلاء الرحمن از كتاب الاتقان نقل مىكند كه چهل قول در معناى سبعة احرف گفتهاند ، بنا بر اين بر فرض صحت حديث ، مجمل مىشود و از دلالت ميافتد و رابعا معارض با اخبار ديگرى است كه از طريق عامّه نقل شده مثل خبرى كه ابن انبارى از عبد الرحمن سلمى نقل مىكند كه گفت « قرائت ابى بكر و عمر و عثمان و زيد بن ثابت و مهاجرين و انصار يكى بود » « 4 » يا خبرى كه ابى داود از انس بن مالك نقل مىكند كه گفت « پشت سر ابى بكر و عمر و عثمان و على نماز خواندم همه مالك يوم الدين خواندند و اول كسى كه ملك يوم الدين خواند مروان بن حكم بود » « 5 » و خامسا اين اخبار با اخبارى كه از ائمه هدى بطريق شيعه رسيده مردود است مثل حديثى كه كافى مسندا از حضرت باقر عليه السّلام و صدوق ره در عقائدش از
هامش
( 1 ) . تفسير آلاء الرحمن ص 30 ( قرآن بر هفت حرف نازل شد ، امر كننده ، منع كننده ، تشويق كردن ، بيم دادن ، جدل ، قصهها و مثلها )
( 2 ) . تفسير آلاء الرحمن ص 30 ( قرآن از هفت در بهفت حرف نازل شد ، منع كننده ، امر كننده ، حلال ، حرام ، محكم ، متشابه و امثال )
( 3 ) . تفسير آلاء الرحمن ص 31 ( قرآن برده حرف نازل شد ، مژده دهنده ، ترساننده ، ناسخ ، منسوخ ، پند ، مثل ، محكم ، متشابه ، حلال و حرام )
( 4 ) و تفسير آلاء الرحمن ص 31
( 5 ) تفسير آلاء الرحمن ص 31