ايستاده يا نشسته بدون اينكه تكيه دهد يا چهار زانو بنشيند 4 - شمرده خواندن چنانچه در قرآن ميفرمايد
وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا
« 1 » 5 - جهر متوسط اگر ايمن از ريا باشد و گرنه آهسته خواندن 6 - با حال حزن و بكاء بودن 7 - تحسين و تجويد قرائت 8 - اداء حقوق قرائت به اينكه به آيه سجده كه ميرسد سجده كند و به آيه عذاب استعاذه نمايد و به آيه رحمت و مغفرت استرحام و استغفار كند و بآيات بهشت مسئلت نمايد و به آيه دعاء ، دعاء و به آيه تكبير ، تكبير و به آيه تسبيح ، تسبيح كند 9 - قبل از شروع بقرائت استعاذه كند ، چنانچه شرحش بيايد 10 - پس از فراغ از قرائت هر سوره بگويد « صدق اللَّه العلى العظيم و بلّغ رسوله الكريم اللهم انفعنا به و بارك لنا فيه و الحمد للَّه ربّ العالمين » و آداب باطنيه عبارت است از :
1 - فهميدن و پى بردن بعظمت كلام ، به اين معنى كه بداند قرآن كلام الهى است كه از عرش عظمت حق نزول نموده تا بمرتبه افهام خلق رسيده براى اينكه بشر را از تيه ضلالت و سرگردانى بسر منزل سعادت جاودانى هدايت كند ، و كليد خزائن گوهرهاى گرانبهايى است كه هر كه بچنك آرد بغناى حقيقى نائل گردد و آب حياتى است كه هر كه بياشامد از زندگانى جاويد بهرهمند شود و داروى شفا بخشى است كه هر كه بنوشد از دردهاى نهانى و آشكار شفا يابد 2 - دانستن و پى بردن بعظمت گوينده كلام ، يعنى بداند كه گوينده آن خداوند بزرگ و آفريدگار و پروردگار جهانيان است كه ذات مقدسش جامع جميع كمالات و منزه از همه عيوب و نواقص و مبرّا از احتياج است و نهايتى براى صفات كمال و عظمت و كبريايى و علوّ او نيست و او حكيم على الاطلاق و عالم بجميع سرائر و ضمائر و قادر بر هر چيز و سميع و بصير و مدرك و لطيف و خبير است
هامش
( 1 ) . سوره مزمل آيه 4