عمل اراده مينمايد پس بپرهيزيد از رياء زيرا رياء شرك بخداى عزّ و جل است ، بدرستى كه روز قيامت رياكار به چهار اسم خوانده شود : اى كافر ، اى فاجر ، اى حيلهگر ، اى زيانكار عمل تو از بين رفت و اجر تو باطل شد و براى تو امروز نجاتى نيست ، پس اجر خود را طلب كن از آنكه براى او عمل مينمودى ) مرتبه چهارم : خدعه در مقامات دينى است به اين معنى كه پيش خود گمان كند واجد مقامى از مقامات دينى است و حال آنكه فاقد آنست مثل اينكه خيال مىكند داراى قصد قربت و خلوص نيت و اعتماد و توكل بخداست با اينكه در سرّ سرّ آلوده برياء است و در امور نظرش باسباب ظاهرى مىباشد و يا جاهل مركب است و خود را عالم ميداند و يا بىخرد است و خود را عقل كل ميداند و يا اعمالش باطل است و خود را صحيح العمل ميشمارد و از اين جهت حال انكسار در خود نمىبيند و معترف بتقصير يا قصور خود نميباشد و عجب و غرور او را ميگيرد و اين بالاترين دامهاى شيطان و وسائل اغواى انسان است كه آدمى را از عيوب خود غافل مىكند و وقتى انسان از عيب خود غافل شود در صدد رفع آن برنميآيد .
مورد سوم
در تفسير و الّذين آمنوا :
اين منافقان با مؤمنان نيز مخادعه ميكنند و مخادعه با مؤمنين اينست كه در ظاهر ابراز برادرى و همكارى و مساعدت و دوستى و محبت مينمايند ولى در باطن در مقام ايذاء و ظلم و احتقار و اهانت به آنها و بدگويى و غيبت و نمامى و تهمت به آنها و طلب عورات و عثرات آنها و ترك مساعدت و كمك و همكارى با آنها ، و عداوت و دشمنى با آنها برمىآيند و جامع اين صفات نفاق و دورويى و ذو وجهين و ذو لسانين بودن است و مناسب است كه در اينجا هر يك از اين صفات را متذكر شده و عقوبت آن را گوشزد نمائيم .
1 - دورويى و دوزبانى :
از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت شده كه فرمود