و لو مرتكب كبائر باشد ولى اين تمسّك غلط و نابجاست زيرا اين آيات اهل تقوى را به اين اوصاف ستوده و در مقام احصاء بعض از اوصاف اهل تقوى است نه در مقام بيان اينكه هر كه اين صفات را دارا باشد متقى و اهل فلاح است بعبارت ديگر هر متّقى داراى اين صفات هست ولى هر كه داراى اين صفات شد لازم نيست متقى باشد و طايفه ديگر وعيديهاند كه ميگويند اهل كبائر در آخرت نجات ندارند زيرا نجات بنصّ اين آيات براى متّقين است و متّقى كسى است كه مرتكب كبيرهء نشود و اين تمسّك نيز درست نيست زيرا آيه در مقام اثبات فلاح براى متقين است و در مقام نفى فلاح از ديگران نيست و ممكن است بواسطه شفاعت و سعه رحمت و عموم مغفرت و غير اينها رستگار شوند و مذهب جمهور علماى شيعه اينست كه اگر انسان باايمان از دنيا برود اگر معصيتى هم داشته باشد در عالم برزخ و عقبات بعد از مرگ و قيامت عذاب آن را مىچشد اگر بمغفرت و شفاعت تدارك نشود و بالاخره اهل نجات خواهد بود ولى اگر بدون ايمان از دنيا برود نجاتى براى او نيست و تفصيل اين مطلب را در مجلد سوم كلم الطيب دادهايم
اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 259
مساهمون: السيد عبد الحسين الطيب
ص٢٥٩