و در امور خود مطابق تدبير و دستور حق رفتار كند و در بليات و مصائبى كه بر او وارد مىشود صابر بلكه تسليم و خوشنود باشد 3 - آنى از تحت فرمان او بيرون نرود و از ياد او غافل نشود و در كليه امور توجه و نظرش بدستور الهى و تكليفى كه از جانب حق براى او مقرّر شده چه از تكاليف قلبيه و چه از تكاليف نفسيه و چه وظائف بدنيّه باشد و از اين بيان مختصر كه مفاد حديث است معلوم مىشود كه اگر كسى كوچكترين نافرمانى از او سرزند يا صفت زشتى از صفات ذميمه را دارا باشد يا كمترين توجهى به غير حق داشته باشد از تحت عبوديت مطلقه حق خارج شده است بنا بر اين عبوديت مطلقه عين مقام عصمت است بلكه اعلى مراتب آن كه خاصّ بمقام مقدّس محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و آل امجاد اوست و مقام رسالت و امامت يكى از شئون عبوديت است و اطلاق عبوديت بر غير اين خاندان اضافى و نسبى است ، همچنين كه اطلاق مولى بر غير ذات حق تبارك و تعالى اضافى و نسبى است مانند اطلاق عبد بر عبد ظاهرى و اطلاق مولى بر مولى ظاهرى ، يا اطلاق مولى بر مقام رسالت و امامت و معلّم و پدر و غير اينها كه همه آنها جعلى است چنانچه در ذيل
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ »
متعرض شديم .
« و رسوله »
رسول بمعنى سفير و فرستاده شده و پيغام و خبر آورنده از جانب خداست براى بندگانش ، كه در فارسى از آن به پيامبر و پيغمبر تعبير مىشود و رسالت او بواسطه وحى الهى است و وحى يا بدون واسطه ملك و فرشته است يا بواسطه ملك اعم از اينكه ملك را معاينه كند يا فقط صوت او را استماع نمايد چه در خواب باشد و چه در بيدارى ، و نيز رسول اعمّ است از اينكه بر جماعت بسيارى مبعوث باشد يا بر عدّه كمى ، داراى شريعت جديدى باشد يا تابع شريعت پيغمبر قبل باشد