باشد كه اول بكارند [ 1 ] .
فل
- [ بضم فاء ] نيلوفر باشد در نسخهء ميرزا و در ادات الفضلاء بيخ نيلوفر و چوب درخت آبى باشد .
فرخال
- همان فرخواك مرقوم و در شرح سامى فى الاسامى مسطورست كه : « فرخال اى الشعر الذى لا جعودة فيه » ، يعنى مويى كه پيچيدگى در آن نباشد . مثالش فيروز مشرقى گويد :
بيت
سرو سيمين ترا در مشك تر * زلف فرخالت ز سر تا پا گرفت
مع الميم
فام
- گونه و رنگ باشد . و بمعنى قرض نيز آمده كه وام هم گويند . مثال هر دو معنى را سوزنى گويد :
شعر
شعر خود را چو كوكب شعرى * جاى بر چرخ نيلفام كنم
سخن از كس بعاريت نبرم * كه هم از طبع خويش فام كنم
و نام قصبهاى از خراسان كه مولد مولانا شهاب الدين على فامى است كه در ان شاء و شعر و تاريخ ماهر بود [ 2 ] .
فخم
[ بفتح فاء و كسر خاء ] همان بفخم ، بمعنى چادرى كه نثارچينان بر سر چوب كنند تا بدان نثار از هوا گيرند [ 3 ] .
فرزام
- [ به راى مهمله و زاى معجمه . به وزن اندام ] بمعنى سزاوار باشد . مثالش استاد دقيقى گويد :
بيت
مكن اى روى نكو زشتى « 1 » با عاشق خويش * كز نكو روئى زشتى نبود فرزاما
فرم
- [ به وزن درم ] دلتنگى و فروماندگى باشد از غم . مثالش خسروانى گويد :
بيت « 2 »
رفت برون مير رسيده فرم * پخچ شده كوس و دريده علم
و در نسخهء محمد هندو شاه به - زاى فارسى - [ 4 ] آمده [ 5 ] .
فاجام
- [ به وزن بادام ] همان فجاى مرقوم كه بمعنى بقيهء خرما بر درخت باشد . كذا فى نسخة الحليمى .
هامش
( 1 ) - « س » : رشتى .
( 2 ) - « س » ندارد .
( 1 ) در برهان بمعنى تيرى نيز هست كه پيكان آن دو شاخه باشد . فيلك . بيلك .
( 2 ) در برهان معنى شبه و مانند نيز دارد .
( 3 ) در برهان بمعنى چادرشبى نيز هست كه زير درخت ميوه نگاهدارند و درخت را بتكانند تا ميوه در آن جمع شود .
( 4 ) يعنى : فژم . ( اما برهان ندارد ) .
( 5 ) در برهان دلتنگى و فرومايگى گويد و نيز بفتح اول و سكون ثانى بمعنى دارويى آورده است كه زنان به جهت تنگى شرم به كار دارند .