لام ] يعنى تقاضا كردن و برانگيختن به كار و جنگ و غيرهما و بمعنى دور كردن نيز به نظر رسيده [ 1 ] .
فريفتن
- يعنى عشوه دادن و مغرور ساختن و بازى دادن و فرفتن مختصر آنست [ 2 ] .
فرهختن
- [ بخاى معجمه . به وزن برجستن ] يعنى ادب كردن . مثالش سراج الدين راجى « 1 » گويد :
شعر « 2 »
پى فرهختن اين تند توسن * بر ابروى غضب چينى برافكن
و فرهنجيدن نيز به اين معنى است چنان كه « 3 » ابو المثل گويد :
بيت « 4 »
بفرهنجيدنش بستم كمر تنگ * تو دل را زو مكن زين بيشتر تنگ
و
فراهختن
- باضافهء الف - نيز به اين معنى است و بمعنى بركشيدن نيز آمده كذا فى الفرهنگ [ 3 ] .
فسون
- مكر و حيله و سحر باشد [ 4 ] . مثالش شيخ نظامى گويد :
نظم « 2 »
فسونى چند با خواهش برآمود * فسون كردن ببابل كى كند سود
فوگان
- [ بكاف فارسى . به وزن خوكان ] در نسخهء وفائى فقاع باشد . مثالش شمس فخرى گويد :
بيت « 2 »
چو نام تو شنود جان چنان جهد ز تنش * حسود را كه كسى بركند سر فوگان
فرخويدن
- [ به راء و دال مهملتين و خاى معجمه . به وزن فهميدن ] بمعنى پيراستن تاك باشد .
مثالش حكيم عنصرى گويد :
بيت
ز فرخويدنش چون بپرداختى * چو گل جاى خواب از چمن ساختى
فاتوسين
- [ بضم تا و كسر سين ] سپند سوختن باشد در نسخهء ميرزا و در مؤيد فاترسين - به راى مهمله - نيز به نظر رسيده و در ادات فاشرسين آمده - كه بجاى تاى قرشت شين معجمه باشد - .
هامش
( 1 ) - « ن » : استاد معروفى . ( در الف نيز ابتدا معروفى بوده است و بعد روى آن خط كشيده و در حاشيه نوشتهاند : سراج الدين راجى ) .
( 2 ) - كلمه از « ن » است .
( 3 ) - اصل : چنانچه .
( 4 ) - « س » ندارد .
( 1 ) در برهان بكسر اول معنى پژمرده شدن و پژمرده كردن و پريشان گرديدن و در هم شدن و بضم اول معنى دور كردن و تكانيدن گرد و خاك نيز دارد .
( 2 ) برهان ندارد .
( 3 ) فراهيختن و فرهيختن نيز به اين معنى است و در برهان معنى آويختن نيز دارد .
( 4 ) افسون .