بكيش شونده را نيز گويند [ 1 ] .
ناركوك
- [ به سكون راى مهمله و ضم كاف ] و نارخوك - بضم خاء معجمه - هر دو نام افيون باشد « 1 » كذا فى مؤيد الفضلاء . و از فضلاء مسموع شده كه نام قصر « 2 » خشخاشست * .
نرسك
- [ بفتح نون و راى مهمله و سكون سين مهمله ] همان نسك مرقوم كه عدس باشد .
ناى مشكك
- [ بفتح ميم ] يعنى ناى انبان [ 2 ] .
مثالش امير خسرو گويد :
بيت
بادبندى سرود « 3 » ناى مشكك بين كه چرخ * هر زمان آن بادبندى را ز سر گيرد همى
نماك
- [ بفتح نون ] يعنى رواج و رونق و زيبائى . مثالش فردوسى گويد :
بيت
چو سالت شد اى خواجه بر شصت پاك * مى و جام و آرام شد بىنماك [ 3 ]
نيك
- معروف [ 4 ] و بمعنى بسيار نيز آمده چنان كه « 4 » شيخ سعدى گويد :
شعر « 5 »
كه سخت سست گرفتى و نيك بد كردى * هزار بار از اين رأى باطل استغفار
نلك
- [ بكسر نون و سكون لام ] آلوى كوهى باشد [ 5 ] . مثالش ابو المؤيد فرمايد :
شعر « 5 »
صفراى مرا سود ندارد نلكا * درد سر من كجا نشاند علكا
و صاحب تحفه بمعنى آلوى كشته يعنى خشك شده « 6 » آورده و شمس فخرى نيز بمعنى آلوى خشك آورده و گفته :
شعر « 1 »
ز انسان كه لآلى دهد آن شاه بسايل * دهقان بدر باغ بمردم ندهد نلك
و در ادات دانهء شنبليت باشد . و در فرهنگ - بفتح
هامش
( 1 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 2 ) - كذا و شايد : غوزه .
( 3 ) - « س » : هر دو :
( 4 ) - اصل : چنانچه .
( 5 ) - « س » ندارد .
( 6 ) - « س » : شده و .
( 1 ) نغوشا .
( 2 ) ناى مشك . ( برهان ) .
( 3 ) شعر در شاهنامه چاپ بروخيم ( ص 2552 ج 8 ) چنين است : چو سالت شد اى پير بر شصت و يك - مى و جام و آرام شد بىنمك .
و « نمك » امروز هم بمعنى ملاحت به كار مىرود ( حاشيهء برهان مصحح دكتر معين ) .
( 4 ) يعنى ، خوب . نغز .
( 5 ) و آن را به عربى زعرور گويند و بعضى گويند نام درخت زعرور است . ( برهان ) .