تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 1405

مساهمون:

ص١٤٠٥
و بمعنى مطلق سايه نيز به نظر رسيده و بعضى بمعنى موضعى از كوه و غيره كه آفتاب بر آن نتابد آورده‌اند . نسار - باضافهء الف - نيز گويند و نسا - بحذف راء - نيز آمده - - و گذشت - - .

نسطور

- نام صاحب مذهب ترسايان و فقيه و مجتهد دين ايشان [ 1 ] . مثالش حكيم خاقانى گويد : شعر « 1 »
نسطور ديد آيت مسطور دل او * گفت از حواريان چو تو دين‌پرورى ندارم

نستر

- نسترن باشد . مثالش هم او فرمايد [ 2 ] : شعر « 1 »
عيسى خلال كرده از خارهاى گلبن * ادريس سبحه كرده از غنچه‌هاى نستر

نارور

- [ به سكون راى مهمله و فتح واو ] زن نارپستان باشد در ادات الفضلاء .

ناگزير و ناگزر

- هر دو بمعنى ناچار باشد . مثال هر دو لغت را انورى گويد : شعر « 1 »
ناگزير زمانه باد سخات * تا ز چار و نه و سه ناگزرست

نبير

- [ بباى موحده . به وزن كبير ] فرزندزاده باشد . مثالش فردوسى گويد : شعر « 1 »
نبير و پسر داشتم لشكرى * شده نامبردار هر كشورى

نرمسار

- يعنى حليم « 2 » و بردبار . مثالش مولوى گويد : شعر « 1 »
خفته بود آن شير كز خوابست « 3 » پاك * اينت شير نرمسار سهمناك
و هم او گويد [ 3 ] : بيت
از قدم درشت او نرم شدست اگر دمم * تا چه كشد دگر ازو گردن نرمسار من
هامش
( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - بجز « س » : حكيم . ( 3 ) - « س » : خوانست .
( 1 ) (Nestorius) اسقف قسطنطنيه ( 380 - 440 ميلادى ) . ( 2 ) يعنى : خاقانى . ( 3 ) يعنى : مولوى .