رودكى فرمايد :
بيت « 1 »
جهانا چه بينى تو از بچگان * كه گه مادرى گاه مادندرا
و در سامى فى الاسامى مادر اندر آمده و در فرهنگ مارندر . و مايندر نيز به اين معنى است .
ماسور
- [ بضم سين ] چيزى بهم آميخته باشد و - بشين معجمه - [ 1 ] نيز به نظر رسيده .
مشكدر
- [ بفتح ميم ] نام جانوريست كه مشك را مىدرد « 2 » كذا فى الادات .
مارخور
- نوعى از گوسپند كوهى كه مار را مىخورد و مارخوار نيز گويند .
مارسار
- يكى « 3 » از نامهاى ضحاك باشد چنان كه « 4 » سوزنى گويد :
شعر « 5 »
كه گاوسار فريدون بمارسار چه كرد * بتازيانه همى كرد شاه در هيجا
و معنى تركيبى آن مار مانند و مارسر باشد [ 2 ] .
مازهور
- [ بفتح زاى معجمه و واو ] بمعنى درد پشت باشد در فرهنگ [ 3 ] .
مناور
- [ بنون و واو . به وزن تكاور ] نام شهريست نزديك چين و حسن خيز باشد . مثالش شاعر گويد :
بيت
اى حوروش بتى كه چو بينند مر ترا * گويند روى خوب تو ماه مناورى « 6 »
و بعضى گويند بتخانه باشد .
مرغزار
- « 6 » [ بفتح ميم و سكون راء و غين ] جايى كه سبزهء كم قد كه زياده از شبرى نباشد بسيار رسته باشد چنان كه مطلقا زمين ننمايد . مثال استاد فرخى [ گويد ] :
بيت
مرغزارى هست گيتى و تو شيرى از قياس * بس هزبران را كه تو كردى برون زين مرغزار « 7 »
مهتر « 8 »
- يعنى سردار و رئيس و بزرگ قوم
هامش
( 1 ) - كلمه از « ك » است .
( 2 ) - « س » : مىداد .
( 3 ) - « س » « الف » : نام يكى .
( متن از « غ » و « ك » است ) .
( 4 ) - اصل : چنانچه .
( 5 ) - « س » ندارد .
( 6 ) - در لغتنامهء اسدى : گويند خوبرويان ( ظ : خوبرويا ! ) ماه مناورى .
( 7 ) - اصل : كه تو گم كردهاى در سبزهزار . ( متن از ديوان فرخى چاپ نگارنده است ) .
( 8 ) - اين لغت و شرح آن از « غ » و « ك » است .
( 1 ) يعنى : ماشور .
( 2 ) ماردوش . مارفش .
( 3 ) در برهان مازهدرد آمده است و مازهور ندارد . و گويد مازه در نيز گويند . و مازه درد صحيح مىنمايد .