ماخور
- [ بضم خاى معجمه ] خرابات باشد [ 1 ] . كذا فى المؤيد . امير حسينى سادات فرمايد « 1 » :
شعر « 2 »
علم دارى مرو « 3 » به عادت و رسم * كعبه با تست بگذر از ماخور
ماهار
- مهار باشد . مثالش شاعر گويد :
بيت
كه بر آب و گل نقش بنياد كرد * كه ماهار در بينى باد « 4 » كرد
مسر
- [ بفتح ميم و سين مهمله ] - يخ باشد [ 2 ] .
مثالش شمس فخرى گويد :
شعر « 2 »
گردد از سردى دم اعدات * آب در تير مه به مكه « 5 » مسر
منغر
- [ بفتح ميم و سكون نون و ضم غين معجمه ] طاس و قدح شراب و جز آن باشد [ 3 ] .
مثالش خواجه سلمان گويد « 1 » :
شعر « 1 »
ساقى مجلس شاهست كه با منغر زر * ايستادست شب و روز برابر نرگس
و بمعنى نوعى از پولريزه نيز باشد . مثال معنى اول ابن يمين نيز « 6 » گويد :
شعر « 1 »
چون تباشير صبحدم بدمد * عزم تبشى « 7 » و ميل منغر كن
مهر
- محبت و شفقت و آفتاب و مدت ماندن آفتاب در برج ميزان [ 4 ] . مثالش « 8 » حكيم عنصرى گويد :
شعر « 1 »
ترنج زرد نگه كن ز شاخ چون رخ من * كه سرخ بود به نيسان و زرد گشت به مهر « 9 »
و روز شانزدهم از ماهرا نيز مهر گويند . مثال اين معنى و سه « 2 » معنى « 2 » مرقوم را مسعود سعد گويد :
هامش
( 1 ) - كلمه از « ك » است .
( 2 ) - « س » ندارد .
( 3 ) - « ك » : و پس .
( 4 ) - « س » : ماد
( 5 ) - « الف » : بجلگه ؛ « ك » . ماه مكه .
( 6 ) - كلمه در « الف » بالاى سطر در حاشيه است .
( 7 ) - بجز « ك » : تپشى .
( 8 ) - « س » : مثالس .
( 9 ) - « س » : بمر .
( 1 ) يعنى شرابخانه و بوزهخانه و قمارخانه ( برهان ) .
( 2 ) ظاهرا مصحف هسر است .
( 3 ) برهان درين معنى بضم اول آورده است .
( 4 ) يعنى ماه هفتم از سال خورشيدى .