برپيچند تا او را نعل كنند . شيخ نظامى گويد :
بيت
تبيره زن از خارش چرم « 1 » خام * لويشه درافكند شب را بكام
و « 2 » لبيشه نيز آمده - - كه بجاى واو باى موحده باشد - - و در فرهنگ لباشه نيز آمده و لواشه هم گويند [ 1 ] .
لونه
- [ بفتح لام و نون ] بمعنى گلگونه باشد . كذا فى التحفة . اين لغت غالبا كه عربى باشد اما چون در كتب لغت عربى نبود بنابراين نوشتيم « 3 » [ 2 ] .
لاينده
- [ به وزن آينده ] يعنى ناله كننده و هرزه گوينده . مثالش شاعر گويد :
بيت
از پى اين جيفه روان تابكى * چون سگ لاينده دوان تا بكى
لهبله
- [ بفتح لام و باى موحده و لام دوم ] در تحفه بمعنى نادان و ابله باشد [ 3 ] .
لوده
- [ بفتح لام و دال ] سبدى باشد دراز كه از بيد بافند و به آن انگور كشند و كواره نيز گويند .
لوكه
- [ بضم لام و فتح كاف ] پنبهء از دانه جدا كرده را گويند و در فرهنگ بمعنى آرد و پست نيز آورده [ 4 ] .
لاشه
- يعنى لاغر و ضعيف . مثالش شاعر گويد :
بيت
آنكس كه نداند و بداند كه نداند * هم لاشه خر خويش به منزل برساند
و بمعنى تن و كالبد نيز آمده . مثالش شيخ سعدى گويد :
شعر « 4 »
كه بگذار تا زخم تير هلاك * بگرداندم لاشه در خون و خاك
و هم او فرمايد [ 5 ] :
هامش
( 1 ) - « س » : پشت .
( 2 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 3 ) - كلمه در « الف » بالاى سطر در حاشيه است .
( 4 ) - « س » ندارد .
( 1 ) - لويشن . لويش . لبيش .
( 2 ) شايد مصحفگونه باشد .
( 3 ) - كهسله . كهبله . كهله .
( 4 ) در برهان بمعنى آواز گربه و نالهء سگ نيز آمده است .
( 5 ) يعنى : سعدى .