و استاد فرخى نيز گويد :
شعر « 1 »
ترا بزرگ سپاهى است وين دراز رهيست « 2 » * همه سراسر پر خار و مار و لوره و جر
لوسانه
- [ بضم لام و فتح نون با سين مهمله ] چاپلوسى كردن باشد و بىاندازه فروتنى نمودن .
لخشه
- [ بخاء و شين معجمتين . به وزن رعشه ] شعلهء آتش باشد در نسخهء ميرزا و در فرهنگ بمعنى اخگر آورده مثالش اين بيت اورمزدى را آورده :
شعر « 1 »
آتش عشق را ز بس سوزست * آه شعله است و غم بود لخشه
و لخچه را نيز به اين معنى آورده - - كه بجاى شين جيم فارسى باشد - - [ 1 ] .
لفچه
- [ بفتح لام و جيم فارسى ] بمعنى گوشت بىاستخوان باشد [ 2 ] . مثالش اسكندر نامه :
بيت
سر زنگيان را كه آرد ببند * خورد چون سر و لفچهء گوسفند
لقمهء خليفه
- نام حلوائى لطيف باشد .
مثالش حكيم خاقانى گويد :
شعر « 1 »
كان لقمهء خليفه كه از دست او خورى * لوزينهايست خردهء الماس در ميان
لوبشه
- [ بضم لام و فتح باى موحده و شين معجمه ] غلهء كوفته باشد [ 3 ] .
لاغيه
- [ بكسر غين معجمه و فتح ياى حطى ] نام درختى است « 3 » . كذا فى التحفة [ 4 ] . اما در كتب طبى گياهيست كه طعم آن بغايت تند و تيز باشد و از جملهء يتوعاتست [ 5 ] يعنى گياهى كه شير دارد * .
لويشه
- [ بفتح لام و شين معجمه و كسر واو ] آن ريسمانى باشد كه بر لب اسب و غيره بندند و
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - « س » : رهست .
( 3 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 1 ) در برهان معنى سرشك آتش يعنى قطراتى كه از يكسر چوب تر كه سر ديگر آن در حال سوختن است ريزد و معنى نوعى آش آرد كه لخشك نيز گويند و معنى لغزيده و پاى از پيش بدر رفته نيز دارد .
( 2 ) و لب گنده ( لفچن كلهء بريان كرده ( برهان ) .
( 3 ) كه هنوز از كاه جدا نشده باشد ( برهان ) .
( 4 ) لاغينه .
( 5 ) يتوعات ؟ ؟ ؟
يتوع ( بفتح اول و تاء مشدد ) است بمعنى هر تره كه وقت بريدن از آن شير برآيد .