بيت
به دنيا ميل راى او نباشد * ملك نه فرج خواهد نه لكانه
لنبه
- مردم بزرگ جثه و فربه را گويند [ 1 ] .
مثالش عماره گويد :
شعر « 1 »
چرا كه خواجه بخيل و زنش جوانمردست * زنى چگونه زنى سيم ساعد و لنبه
و در فرهنگ « 2 » به وزن [ پنبه ] بمعنى گرد و مدور باشد .
لنجه
- [ به وزن غنجه ] « 3 » تبختر و خراميدن باشد [ 2 ] . مثالش خاقانى فرمايد :
بيت
سيمرع بدمسنجه پنجه نكند رنجه * او كبك گه لنجه من باز « 4 » گه جولان
و اين يمين نيز گويد :
بيت
شكر خايست چون طوطى خوش آوازست چون بلبل * بجلوه همچو طاوسان بلنجه كبك كهسارى
لبچره
- [ به وزن مسخره ] همان لبچراى مرقوم بمعنى اول [ 3 ] . مثالش احمد اطعمه گويد :
شعر « 1 »
بعيش يكدمه احمد مساز با شربت * ز نقل لبچره « 5 » بردار توشهء جاويد
لنگوته
- [ بضم لام ] [ 4 ] در فرهنگ لنگى كوچك باشد كه درويشان و فقرا بندند . مثالش اين بيت شاه داعى شيرازى آورده :
شعر
دل بفراغت ده و لنگوته بند * از جهت زرنه بجان پوته بند
لوره
- [ به وزن غوره ] و بعضى - بزاى معجمه [ 5 ] آوردهاند - زمينى كه سيل كنده باشد [ 6 ] .
چنان كه شاعر [ 7 ] گويد :
شعر
دلش نگيرد زين دشت و كوه « 6 » و بيشه و رود * سرش نگردد « 7 » زين آبكند و لوره و جر « 8 »
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - « س » : فر فرهنگ .
( 3 ) - « ك » : لنچه به وزن غنچه .
( 4 ) - « س » : ماز .
( 5 ) - اصل : نه . ( متن از ديوان داعى چاپ نگارنده ص 8 ج 2 است ) .
( 6 ) - اصل : خاك . ( متن از ديوان عنصريست ) .
( 7 ) - اصل : نگندد ، ( متن از ديوانست .
( 8 ) - « س » : مروز ؛ نسخ ديگر : و مرز . ( متن از ديوانست ) .
( 1 ) بضم اول و فتح سوم و بزرگ در برابر كوچك ( برهان ) . - لنبر . لنبك .
( 2 ) لنج . و در برهان بمعنى بيرون بردن و بيرون كشيدن چيزى از جايى بجايى نيز هست و بضم اول بمعنى لب نيز آورده است .
( 3 ) برهان لبچره ندارد .
( 4 ) لغت هندى است و بفتح اول است . ( بهار عجم .
از حاشيهء برهان ) .
( 5 ) يعنى : لوزه .
( 6 ) سيلابكند . لوركند . لور . لر .
( 7 ) اين شاعر عنصرى است .