باب اللام
مع الالف
لالكا
- كفش باشد [ 1 ] . مثالش حكيم سنائى گويد :
بيت
بل تا كف پاى تو ببوسيم * انگار كه مهر لالكائيم
لكا و لخا
- نيز هر دو كفش باشد [ 2 ] اما در بعضى نسخ لكا آن چرم دباغت نكرده باشد كه بر كف پا بندند چون به سفر روند و آن را چارق نيز گويند و حسين وفائى گويد لكا دو معنى دارد : اول لك باشد كه دستهء كارد و غيره را به آن محكم كنند و ديگر پوست بغايت محكم و پيراسته باشد . و در فرهنگ - بضم لام - بمعنى داروئيست و آن شبنمى است كه بر درخت كنار و ديگر اشجار منجمد شود آن را بكوبند و بپزند تا از آن رنگ سرخى حاصل شود كه چيزها بدان رنگ كنند و زايل نشود بلكه باقى باشد و به نخالهء آن كارد و شمشير و امثال آن را در دسته « 1 » محكم كنند . مثال اين معنى استاد قطران گويد .
بيت
آن دو رويه گل چو روى عاشقان از خون دل * يا چو بر زرين ورقها ريخته آب لكا
هامش
( 1 ) - « س » : ندارد .
( 1 ) لالك . لكا . لخا . و در برهان معنى تاج خروس نيز دارد .
( 2 ) لالك . لالكا . و در برهان بضم اول بمعنى زمين و ولايت و بوم هم هست ( الكه ) و گويد بمعنى دريچه هم به نظر رسيده .