و حكيم سوزنى نيز فرمايد :
بيت « 1 »
گر پيش گل كشم كله مشگبوى تو * بر من گلك مزن كه نينديشم از گلك
و در فرهنگ بمعنى كوژده نيز آورده كه صمغى است . [ 1 ] .
گويك
- مصغر گوى . و ديگر تكمه را گويند [ 2 ] .
گدرك « 2 »
- [ به دال و راى مهملتين . به وزن بدرگ ] در فرهنگ سلاح جنگ باشد [ 3 ] .
استاد فرخى گويد :
بيت
روز و شب در بر تو گدرك « 3 » باليده چو سرو * سال و مه بر كف تو بادهء آسوده چو رنگ
گوش خزك
- [ بفتح خا و زاى معجمه ] هزارپا را گويند . و گوشخارك نيز گويند [ 4 ] .
گوزك
- [ بضم گاف و فتح زاى تازى ] كعب پا كه آن را پژول نيز گويند [ 5 ] . « 4 » مثالش شاعر گويد در اختلاجات :
بيت
گوزك « 5 » راست گر جهد يكچند * گردد از ناز و كام خوشنومند
و نيز مصغر گوز بهر دو معنى [ 6 ] * .
گوشك
- مصغر گوش . و ديگر صاحب ملازه را گويند و او را كام فرود آمده نيز گويند و در فرهنگ بمعنى آن دو گوشت پاره كه مانند دو بادام در درون دهن بر سر حلقوم مىباشد و بتازى لوزتان گويند آمده . و گوشهء فرج را نيز گويند « 6 » [ 7 ] .
مع الكاف الفارسى
گاورنگ
- گرز فريدون كه به صورت گاوى ساخته بودند . مثالش شمس فخرى گويد :
بيت « 7 »
خليدى به چشم اندرش كاويان * شكستى بتارك برش گاورنگ
و حكيم فردوسى نيز گويد :
بيت
بيامد خروشان بدان دشت جنگ * بچنگ اندرون گرزهء گاورنگ
هامش
( 1 ) - كلمه از « ك » است .
( 2 ) - بجز « ك » : گردك .
( 3 ) - در ديوان فرخى : دلبر .
( و درين صورت شعر شاهد نتواند بود ) .
( 4 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 5 ) - « س » : گبورك .
( 6 ) - عبارت اخير از « ك » است .
( 7 ) - « س » ندارد .
( 1 ) نوعى از صمغ است و آن از بوتهء خار جهودانه حاصل شود و عربان عنزروت گويند ( برهان ) .
( 2 ) برهان فقط بمعنى تكمه و گوى گريبان آورده است .
( 3 ) گدر .
( 4 ) گوش خزه . گوش خبه . گوش خز . گوشالنگ .
( 5 ) قوزك ( در تداول عامه ) .
( 6 ) در برهان معنى مصغر گوزنيست .
( 7 ) معنى اخير در برهان نيست .