و بمعنى فتيله كه زنان پيچند براى ريسيدن نيز آمده و بمعنى خربزهء نارسيده نيز به نظر رسيده و به اين معنى شمس فخرى نيز فرمايد :
بيت « 1 »
آنكه جاليز اصطناعش را * نبود مهر و مه بجز كاله
و در فرهنگ بمعنى متاع نيز باشد كه كالا نيز گويند . مثال اين معنوى مولوى معنوى گويد :
بيت « 1 »
اى رو ترش كه كاله گرانست چون خريم * بگذر مخر كه ما ز خريدار فارغيم
و بمعنى زمينى كه به جهت زراعت مهيا كرده باشند نيز آورده .
كدكده
- [ به وزن مسخره ] آواز و صداى خايسك باشد . كذا فى الفرهنگ .
كدوه
- [ بدال مهمله به وزن كرده ] بمعنى خراش و خراشيدن [ 1 ] و بمعنى گرفتن نيز آمده .
كژاته
- [ به زاى فارسى و تاى قرشت .
به وزن خزانه ] پيلهء ابريشم باشد .
گژدمه
- در فرهنگ نام مرضيست كه به عربى داحس گويند [ 2 ] . يوسفى طبيب گويد :
شعر
در كژدمهات بيان كنم قاعدهاى * كز خوان شفا ترا بود مايدهاى
بگشا رگ و مسهل خور و مىساز طلا * از سر كه و افيون كه برى فايدهاى
كالفته
- [ بفتح لام و تاء ] بمعنى آشفته و ديوانه مزاج باشد . شمس فخرى گويد :
بيت « 2 »
هميشه دشمن در گاه جاهش * ز احداث « 3 » زمان كالفته باشد
و ناصرخسرو نيز گويد :
بيت « 1 »
يك خيل خوكوار درافتاده * با يكدگر چو ديوان كالفته
كاليوه
- يعنى آسيمه « 4 » و متحير و نادان * و سرگشته . مثالش شاعر گويد :
بيت « 5 »
چون شدم نيم مست و كاليوه * باطل آن روز پيش من حق بود
« 4 » و استاد منوچهرى نيز گويد :
بيت « 5 »
نالهء بلبل سحرگاهان و باد مشكبوى * مردم سرمست را كاليوه و « 1 » شيدا كند
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - كلمه از « ن » و « ك » است .
( 3 ) - « س » : اجداث .
( 4 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 5 ) - كلمه از « ك » است .
( 1 ) عربيست . ( حاشيهء برهان مصحح دكتر معين ) .
( 2 ) ورمى بسرخى مايل كه در اطراف ناخن پيدا مىشود . ( برهان ) . ناخن خوار .
ناخن خور . عقربك . ناخنپال . داخل . كوشه . داحوس ( لغتنامهء دهخدا ذيل داحس و داخس ) .