سنگخواره نيز گويند و در ادات الفضلاء كيتو « 1 » - بكسر كاف و سكون ياى حطى و ضم تاى قرشت - - به اين معنى آمده - و « 2 » كتو - بضم كاف و تاء - بمعنى غوزهء پنبه باشد در فرهنگ .
كشو
- [ بفتح كاف و شين معجمه ] كشف باشد . و نيز گياهى كه « 2 » از آن رسن بافند و آن را كنب نيز گويند - و گذشت - « 3 » و بنك نيز خوانند * [ 2 ] .
كلو
- [ بضم كاف و لام ] صاحب محله و بازار و كلانتر « 4 » باشد [ 3 ] . مثالش مولوى معنوى :
بيت « 5 »
كافهء خلق همه پيش رخت سجده برند * حوريا روح كه باشد كه كلوى « 6 » تو بود
كيو
- [ بفتح كاف و ضم ياى حطى ] بمعنى كاهو باشد كه كوك نيز گويند . كذا فى الفرهنگ و در سامى كييو - به سكون ياى اول و ضم ياى دوم - آمده .
كو
- [ بضم كاف ] معروف [ 4 ] و بمعنى در خانه و سر گذر نيز آيد . مثالش شيخ سعدى گويد :
بيت
بزاريد وقتى زنى پيش شرى * كه ديگر مخرنان ز بقال كوى
و - بفتح كاف - بمعنى زيرك و عاقل آمده در فرهنگ .
مثالش ناصرخسرو گويد :
بيت
كو نبود آنكه دن پرستد هرگز * دن كه پرستد مگر كه جاهل كودن
كلاو
- [ بفتح كاف و ضم همزه ] غوك باشد و كلا نيز گويند و در ادات الشعراء كلاو - به سكون واو - آورده - به وزن چكاو - [ 5 ] .
كنشو
- [ بنون و شين . به وزن بدخو « 7 » ] انگور خام را گويند [ 6 ] .
كيبو
- [ بكسر كاف و سكون ياى حطى و ضم باى موحده ] پرندهايست كه او را دينار گويند و در سامى گويد كيبو مرغى است كوچك و رنگهاى مختلف دارد و آشيانى بر درختها سازد كه گويى از ريسمان بافتهاند و در آن بچه كند [ 7 ] .
هامش
( 1 ) - « س » : كينو .
( 2 ) - « س » ندارد .
( 3 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 4 ) - « س » : كلانيز .
( 5 ) - « س » ندارد .
( 6 ) - « س » : كلوئى .
( 7 ) - كلمه از « ك » است .
( 8 ) - « س » : خو .
( 1 ) سنگپشت . لاكپشت باخه . سلحفاة . سولاخپا .
( 2 ) كنو ، و برهان گويد بعضى گويند بيدانجير است كه عربان خروع خوانند .
( 3 ) در برهان معنى نان بزرگ روغنى ( كلوج ) هم دارد .
( 4 ) چه شد و كجا رفت و كجاست . مخفف كه او . و در برهان معنى كوى يعنى راه فراخ و بزرگ كه شاهراه باشد و راه كوچك و تنگ نيز دارد .
( 5 ) كلااو . كلاوه . ( برهان ) .
( 6 ) غوره . حصرم ( عربى ) . كنشتو .
( 7 ) تنوط ( عربى ) ( از حاشيهء برهان ) .