و در نسخهء وفائى - بكاف فارسى [ 1 ] همين بمعنى اول آمده .
كژغان
- [ به زاى فارسى ، به وزن مردان ] ديگ باشد . مثالش امير خسرو گويد :
بيت « 1 »
ولى با اينهمه زين خوان خالى شسته به دستم * كه حلواى رضا پخته نگردد اندرين كژغان
و - به زاى تازى - [ 2 ] نيز گويند و در سامى گويد ديگ مسين بزرگ باشد .
كراژيدن
- [ به راى مهمله و زاى فارسى .
به وزن تراشيدن ] در نسخهء حليمى بمعنى پارهپاره كردن باشد [ 3 ] .
كلان
- بمعنى بزرگ و بلند باشد [ 4 ] شيخ سعدى گويد :
بيت « 1 »
عدو را بكوچك نبايد شمرد * كه كوه كلان ديدم از سنگ خرد
كودبان
- [ بضم كاف و سكون دال ] بمعنى دوش باشد [ 5 ] . مثالش مولوى مثنوى گويد :
بيت « 1 »
رحم آمد مر شتر را گفت هين * برجه و بر كودبان من نشين
كيان
- [ بفتح كاف ] پادشاهان كيانى چون كيقباد و كيكاوس « 2 » گويند در قديم اين پنج پادشاه را كيان مىگفتند : كيومرث و كيكاوس و كيخسرو و كيقباد و كىلهراسب ، چون كى بمعنى اصل آمده غالبا كه كيان نيز بمعنى اصل بود چه حكيم خاقانى مؤيد اين دو معنى گويد :
بيت
تاج سر خاندان سلجق * بر تخت زر كيان « 3 » ببينم
بر شاه كيان گهر فشانم * كورا گهر و كيان ببينم
استاد لامعى جرجانى بمعنى خيمهء گرد گويد :
شعر « 1 »
خرگه ترك و وثاق تركمان بينى همه * آنكه بودى مر عرب را خيمهء گردان « 4 » كيان
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - تا علامت ستاره را در صفحهء بعد « الف » در حاشيه دارد .
( 3 ) - « س » : زير كياه .
( 4 ) - « س » : گردان را .
( 1 ) يعنى : گياخن .
( 2 ) يعنى : كزغانو قزغان . قزقان . قازقان و غزغان صورتهاى ديگر كلمه است .
( 3 ) در برهان گژاريدن آمده است .
( 4 ) در برهان معنى بزرگ و مهتر و بهتر و افزون و بالاى سر ( مبدل كلال . حاشيهء برهان ) .
و بكسر اول ( در تداول قزوين بضم كاف ) معنى كليدان نيز دارد .
( 5 ) برهان ندارد .