شعر « 1 »
بسته پيشت كمر دو پيكروار * بت مشكوى و لعبت كاشان
كان
- دو معنى دارد : اول معدن باشد ؛ دوم بمعنى كننده باشد [ 1 ] . مثال هر دو معنى فرخى گويد :
شعر
ز آرزوى كف راد او ز كان گهر * گهر برآيد بىكوه كان و بىميتين
كرجن
- [ به راى مهمله و جيم تازى .
به وزن گلخن ] استخوان نرمى كه بتوان خائيد و بتازى غضروف گويند .
كستن
- [ بضم كاف ] بمعنى كوفتن باشد و در فرهنگ مسطورست كه كستى ازين مشتق است چه در كستى گرفتن دو كس يكديگر را مىكوبند و بمرور ايام كشتى شد « 2 » و كوستن - باضافهء واو - نيز آمده * .
كنون
- [ بضم كاف ] بمعنى الحال باشد [ 2 ] چنان كه « 3 » شيخ سعدى گويد :
بيت « 1 »
كنون تا يقينت نگردد گناه * بگفتار دشمن گزندش « 4 » مخواه
و در فرهنگ - بفتح كاف - بمعنى كند و آورد [ 3 ] .
مثال « 5 » اين معنى اين بيت على فرقدى آورده :
بيت
نيست ما را مشت گندم در كنون * باز دينارى بكيسه اندرون
كهين
- يعنى كوچكتر . و در فرهنگ بمعنى تفاح برى نيز آورده كه بتازى زعرور گويند « 2 » و آن همان كيل است كه مرقوم شد * . [ 4 ] مثال اين معنى امير خسرو گويد :
شعر
آنكه مهين مهرهء او با گهر * وانكه كهين پيچش او با شكر
كوسان
- [ بسين مهمله . به وزن جوشان ] در فرهنگ نام نايى باشد كه در زمان يكى از ملوك قديم بوده . [ 5 ] و نام قصبهاى از مازندران نيز
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 3 ) - اصل : چنانچه .
( 4 ) - « س » : گزندت .
( 5 ) - « س » : معنى .
( 1 ) در برهان معنى كندن دارد بجاى كننده .
( 2 ) مخفف اكنون . نون .
( 3 ) كندو . كندور . كندوك .
( 4 ) - كهير . ذو ثلثة حبات ، چه دانهء آن سه پهلو باشد . ( برهان ) .
( 5 ) در برهان بمعنى نوعى خوانندگى نيز هست .