كه چيزى در دل نگه ندارد و سادهدل باشد [ 1 ] .
كنجال
- [ بضم كاف و سكون نون ] ثفل هر چيز كه روغن از آن گرفته باشد [ 2 ] . مثالش شاعر گويد :
بيت « 1 »
زان پس بپذيرفتم و اين شعر بگفتم * از من بدل خرما بس باشد كنجال
كوال
- [ به وزن بخار ] بمعنى جمع كننده و اندوزنده باشد . مثالش استاد طيان گويد :
بيت
بزرگان گنج سيم و زر كوالند . * تو از آزادگى مردم كوالى
و بمعنى نمو و افزايش كشت و غله نيز آمده و بمعنى فاعل ازين معنى نيز آمده كه بالنده و نمو كننده باشد چنان كه « 2 » سيف اسفرنگى گويد :
بيت
اى ز سخاى كفت نخل امل بر « 3 » كوال * وى ز هواى درت گلشن جان خوشنما
و در فرهنگ - بكاف فارسى - [ 2 ] آورده .
كستل
- [ بضم كاف و سكون سين مهمله و فتح تاى قرشت ] جعل را گويند . كذا فى المؤيد [ 4 ] .
كيفال
- [ بياى حطى وفا ، به وزن قيفال ] و بعضى به نون [ 5 ] گفتهاند ، مردم رند پيشه و جماش را گويند . مثالش شمس فخرى گويد :
بيت « 1 »
ز احتساب نفادت مؤذنست و امام * كسى كه بود ازين پيش فاسق و كيفال
كاگل
- [ كاف دوم فارسى مفتوح ] كلك ميان تهى باشد كه در آب رويد [ 6 ] .
كاكول
- كاكل باشد و معروفست [ 7 ] .
كاول
- [ بضم واو ] و كاوول - به وزن طاووس - در نسخهء ميرزا هر دو بمعنى چاشنى گير باشد كذا فى المؤيد [ 8 ] .
كتل
- [ بضم كاف و فتح تاء ] اسب جنببت ؟ ؟ ؟ باشد و تل بلند . مثال معنى اول مولانا اميدى گويد :
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - اصل : چنانچه .
( 3 ) - بجز « ب » : تر .
( 1 ) در برهان معنى اخير نيست .
( 2 ) كنجاله . كنجاره . كنجار .
( 3 ) يعنى : گوال .
( 4 ) سرگين كردانك . خنفساء .
( 5 ) يعنى : كنفال .
( 6 ) در برهان معنى كلك و قلم چيزى نوشتن نيز دارد .
( 7 ) يعنى موى ميان سر مردان و پسران و اسب و استر .
( 8 ) بكاول يا مخفف آن و تركان توشمال گويند . و در برهان معنى سفرهچى و گندناى كوهى نيز دارد و اين اخير را به عربى كراث الكرم خوانند .