و حسرت و ندامت گويند « 21 » شيخ سعدى گويد :
[ بيت ]
دريغا كه بىما بسى روزگار * برويد گل و بشكفد نو بهار
دادا
- كنيزك باشد . مثالش مولوى مثنوى گويد « 1 » :
بيت « 2 »
بيرون بر ازين طفلى ما را برهان اى « 3 » جان * از منت هر دادو وز غصهء هر دادا
درازنا
- بمعنى طول باشد . مثالش شيخ سعدى گويد :
بيت « 2 »
تو چه غم خورى كه دورى ز وصال يار اى دل * كه شبى نديده باشى بدرازناى سالى
درختك دانا
- در فرهنگ نام درختى است كه بهر جانب كه آفتاب گردد برگهاى آن روى به آن طرف كند و بعضى گفتهاند درخت و قواق است مثالش اخسيكتى گويد :
بيت « 2 »
باصطناع « 4 » تو ممكن بود بباغ زمانه * كه تخم بقلهء حمقا شود درختك دانا
دلهرا
- [ بكسر دال و هاء سكون لام ] نام پادشاه هند .
ديوپا
- عنكبوت باشد در نسخهء ميرزا اما در ادات الفضلاء گياهيست كه عرب آن را حندقوق خوانند . مثالش بمعنى اول عنصرى گويد :
بيت
ز پالان فزونست ريش رشيد * تنيده در آن خانه صد ديوپاى
درادوزا « 5 »
- يعنى شخصى كه در كارها مجرب و دانا و گربز « 6 » باشد چنان كه اگر احيانا ازو كارى ناصواب واقع شود از غايت دانستگى آن را « 7 » صلاح تواند كرد « 22 » مثالش خلاق المعانى گويد :
بيت « 2 »
خه خه اى دلبر درادوزا * نيك مىدرى و خوش مىدوزى
و او را به عربى مزيل گويند [ بكسر ميم و سكون زاى تازى و فتح ياى حطى . ]
درم سرا
- يعنى ضرابخانه . مثالش عميد لويكى گويد :
بيت
هامش
( 1 ) كلمه از « ب » است .
( 2 ) كلمه در « س » نيست از « الف » است .
( 3 ) « ب » : از .
( 4 ) « س » : باصطباع .
( 5 ) « س » درادوازا .
( 6 ) « س » : گريز .
( 7 ) « ب » : او را .
( 21 ) كلمه مركب است از دريغ و الف ندا .
( 22 ) در برهان بمعنى كسى كه جنگ و صلح و نيكى و بدى را با هم كند نيز هست - و « درا » بدال مفتوح وراء مشدد است .