رخت
- پوشيدنى و اسباب خانه و بنه و در نسخهء ميرزا بمعنى طعام يكمرده نيز آمده . « 21 » مثال معنى اول حافظ شيراز فرمايد :
بيت
صوفيا و استدند از گروهى همه رخت * خرقهء ماست كه در خانهء خمار بماند
بمعنى دوم هم او « 22 » فرمايد :
ما آزمودهايم درين شهر بخت خويش * بيرون كشيد « 1 » بايد ازين ورطه رخت خويش
مثال معنى سوم مولانا شهابى گويد :
بيت
زده بر در نطق من قفل سخت * دل بينوا را زغم داده رخت
مع الجيم
رونج
- [ بفتح راء و واو ] « 23 » امعاى گوسپند كه به گوشت و برنج و ادويه پر كنند و آن را جرغند و جگرآكند و زونج « 2 » نيز گويند و بتازى عصيب خوانند .
رنج
- [ بفتح ] يعنى بيمارى . مثالش شيخ سعدى گويد :
بيت
مع القصه چندى ببودم مقيم * برنج و براحت باميد و بيم
و در فرهنگ بمعنى خشم و رنگ كه لون باشد نيز آورده .
ريواج
- ريباس باشد .
روج
- به وزن و معنى روز باشد « 24 » .
مع الخاء
راخ
- بمعنى غم و اندوه باشد . مثالش حكيم فردوسى گويد :
بيت
دو گوشش بخنجر چو سوراخ كرد * دل مرز « 3 » توران « 4 » پرا راخ كرد
رخ
- [ بضم راء ] معروف « 25 » . و نيز مرغ
هامش
( 1 ) « س » : كشيده .
( 2 ) كلمه در « الف » به خط اصلى در حاشيه است .
( 3 ) « س » : مرد .
( 4 ) « ب » : ايران .
( 21 ) در برهان معنى راست و درست و اسب ( مصحف رخش حاشيهء برهان ) و غم و غصه و اندوه نيز دارد .
( 22 ) يعنى : حافظ .
( 23 ) در برهان بكسر اول نيز گويد .
( 24 ) در برهان است كه بهندى نيله گاو را گويند كه گاو كوهى باشد .
( 25 ) يعنى : رخساره و روى .