و بو على چاچى « 1 » نيز گويد :
بيت
اى خواجه چرا برون شدستى ز گروه * چونان كه ز نزد ترهها خود خروه
و در شرفنامه بمعنى تاج خروس آمده .
خورابه
- [ به راى مهمله و باى موحده . به وزن شماره ] آبى ضعيف كه از پيش آبى كه بسته باشند تراوش كند . مثالش « 2 » عنصرى گويد :
بيت « 3 »
ز جوى خورا به چه كمتر بكوى * گه بسيار گردد بيكبار اوى
بيابان از آن آب دريا شود * كه ابر از بخارش به بالا شود
و در بعضى نسخ بمعنى برزگرى كه هم اسباب برزگرى داشته باشد نيز آمده . « 21 »
خسوره
- [ بضم خا و سين مهمله و فتح راى مهمله ] پدرزن باشد « 22 » . مثالش تاج بها گويد :
بيت « 4 »
ز تيمار خوش و پند خسوره * دلم شد آتش آگين چون تنوره
تيمار
- اينجا بمعنى غم خوردن باشد .
خوشه
- [ به وزن بنه ] مادر زن باشد كه خوش نيز گويند .
خوپله
- [ بباى فارسى و لام . به وزن خرده ] ابله و نادان گويند مثالش انورى گويد :
بيت
من خوپله در سبلت افكنده بادى * چو در ريش خشك از ملاقات شانه
و « 4 » در فرهنگ بجاى [ باى فارسى ، ياى حطى ] « 23 » آورده . *
خيده
- [ به وزن ديده ] يعنى چفته و خميده و آن را خپيده نيز گويند و گذشت . مثالش ابو شكور گويد :
بيت
الا تا ماه نوخيده كمانست * الا تا چون سپر باشد مه بدر
و بمعنى پنبه و پشم كه از هم باز كرده باشند و امثال آن نيز آمده چنان كه « 5 » شيخ عطار فرمايد :
بيت
جهان آتش ، وجودت پشم خيده * نماند پشم و آتش آرميده
هامش
( 1 ) « س » « الف » « ن » : حاجى . ( متن از « ب » است ) .
( 2 ) كلمه از « ب » است .
( 3 ) كلمه از « ن » است .
( 4 ) از اينجا تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 5 ) اصل : چنانچه .
( 21 ) در برهان معنى آبى كه براى خوردن باشد و جوى كوچك كه از رودخانهء بزرگ جدا كرده بزراعت برند نيز دارد .
( 22 ) در برهان معنى پدر شوهر نيز دارد .
( 23 ) يعنى : خويله .