تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 201

مساهمون:

ص٢٠١
باشد و سال بسيار برو گذشته باشد .

برناه

- [ به وزن درگاه « 1 » ] يعنى جوان و بضم باء نيز گويند . مثالش ابو الفرج گويد : شعر « 2 »
بوستانيست عدل او خرم * قهرمانيست بخت او برناه
و حكيم سنائى نيز فرمايد : شعر
فرق ( ؟ ) او همچون سر او سبز باد * بخت او چون عمر او برناه باد

برشده

- يعنى بلند شده و بالا رفته . مثالش انورى گويد : بيت
سپهر بر شده را راى او به خدمت خواند * ميان ببست بجوزا « 3 » چو بندگان بدوال

بيوسنده

- يعنى چاپلوسى كننده و تواضع كننده و اميد دارنده . مثال معنى اول حكيم « 4 » سنائى گويد : بيت
سگ بيوسنده گرگ درنده است * سفله سالوس و لوس خرنده است

بشوليده

- [ بشين معجمه و لام . به وزن بشوريده ] يعنى ديده و دانسته و بمعنى كار گذارده نيز آمده . ازين بيت ابن يمين بمعنى « 5 » بر هم زده و پريشان مستنبط مىشود كه : نظم « 2 »
بر سر آتش سوداى توام سوخت جگر * اين هم از كار بشوليدهء خام دل ماست
و شيخ عطار نيز مؤيد اين معنى گويد : بيت
دل به خود باز آور و آرام گير * جمع كن خود را بشوليده ممير

بنوه

- [ بفتح باء و ضم نون ] بمعنى خرمن باشد در نسخهء ميرزا .

بهرامه

- [ به راى مهمله . به وزن هنگامه ] ابريشم باشد ، در شرفنامه . مثالش شاعر گويد : بيت
كفن حله شد كرم بهرامه را * كه ابريشم از جان كند جامه را
و در تحفة السعادة بمعنى شعر سرخ « 21 » آمده و در فرهنگ بمعنى بيد مشك آمده .

باغنده

- [ به غين معجمه . به وزن آكنده ] پنبهء زده و گرد كرده باشد براى ريسيدن « 22 » .

بدرزه

- [ بفتح با و دال و زاى معجمه و سكون راى مهمله ] بهره باشد و در « 6 » لسان الشعراء مرقومست كه بدرزه چيزى باشد كه در جامه و ازار گره بسته باشند . و در نسخهء ميرزا به اين معنى بباى فارسى « 23 » آمده .

باتوته

- [ بضم تاى اول و فتح دوم ] همان بالاور كه گذشت يعنى كوزهء پر آب و بجاى تاى اول باى موحده « 24 » نيز به نظر رسيده . كذا فى المؤيد .

بادسره

- [ بدال و سين و راء هر سه مهمله ] زحمتى « 7 » كه اسب را باشد . ايضا منه « 25 » اما هيچ « 8 » اشعار بحركتش نكرده .

برپيخته « 9 »

- [ باى دوم فارسى ] يعنى پيچيده . مثالش حكيم خاقانى فرمايد : نظم
شاه اسب عدل انگيخته دست فلك برپيخته * هم خون دشمن ريخته هم ملك آبا داشته

بزه

- [ بفتحتين ] جور و حيف و گناه باشد . مثالش . شاعر گويد :
هامش
( 1 ) « س » : دركات . ( 2 ) اين كلمه از « ن » است . ( 3 ) « س » : بحوزا . ( 4 ) « س » : حكم . ( 5 ) كلمه از « ب » و « ن » است . ( 6 ) « س » : ود . ( 7 ) « س » : زخمى است ؛ « ب » : رحمتيست . ( متن از « ن » است ) . ( 8 ) اين كلمه از « ب » است . ( 9 ) اين لغت و شرح آن از « ن » است . ( 21 ) بهرامه را برهان قاطع بمعنى بيدمشك و ابريشم و جامهء سبز آورده است . ( 22 ) بندك ، پند ، پندك ، بندش ، پاغنده ؛ پندش نيز به اين معنى است . ( 23 ) يعنى : پدرزه . ( 24 ) يعنى : بابوته . ( 25 ) يعنى از مؤيد .