فصل راء « 1 »
رخ « 2 » : سه معنى دارد « 3 » اول روى مردم باشد « 4 » . ( كمال الدين اسماعيل گفت : [ بيت ]
رخ و زلفت از شگرفى « 5 » صفت بهار دارد * خنك آنكه « 6 » سر و قدى چو تو در كنار « 7 » دارد ) « 8 »
دوم رخ شطرنج باشد « 9 » [ بيت ]
( رخ بر رخ [ او ] « 10 » هنوز ننهاده بدم « 11 » * فرياد برآورد كه ماتم « 12 » كردى
و ديگرى گفت : [ بيت ]
رخ بر رخ من نهاد تا مات شدم * بازى بازى عور مرا ماتم كرد )
سيوم مرغى است كه بر « 13 » سواحل درياها و جزاير باشد و گويند در بزرگى « 14 » ( و قوت ) « 15 » بمثابهايست « 16 » كه وقتى كه « 17 » كرگدن « 18 » شاخ « 19 » در شكم فيل « 20 » زده باشد و بر جاى « 21 » مانده او ( تواند كه ) « 22 » هر دو را « 23 » در ربايد و بر هوا رود « 24 » و العهدة « 25 » على الراوى .
فصل ژى « 26 »
ژخ : بفتح ژى « 27 » بانگ زار « 28 » و حزين باشد « 29 » .
منجيك گفت :
بيت
بوى برانگيخت « 30 » گل چو عنبر اشهب « 31 » * بانگ برآورد « 32 » مرغ با ژخ « 33 » طنبور « 34 »
رودكى « 35 » گفت :
بيت
چون كشف انبوهى غوغا « 36 » بديد * بانگ و ژخ مردمان خشم آوريد « 37 »
فصل سين « 38 »
ستيخ : چيزى راست باشد « 39 » چون تير و نيزه و ستون و آنچه بدين « 40 » ماند . فردوسى گفت :
بيت
خم آورد پشت و سنان شد ستيخ « 41 » * سراپرده « 42 » بركند « 43 » هفتاد ميخ
هامش
( 1 ) - ك : عنوان را ندارد
( 2 ) - ك : مرخ
( 3 ) - ك : ندارد
( 4 ) - ك : است
( 5 ) - د : شكربى ( متن تصحيح دهخدا در حاشيه )
( 6 ) - د : انك
( 7 ) - د : در بر ( متن از دهخدا در حاشيه )
( 8 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است .
( 9 ) - د : بود / ك : دويم برج ( ظ : رخ ) شطرنج
( 10 ) - د : ندارد ( افزوده شد )
( 11 ) - د : بودم
( 12 ) - د : قايم كرد
( 13 ) - ك : سيوم مرغيست در
( 14 ) - ك : ببزرگى
( 15 ) - داخل دو هلال از « د »
( 16 ) - د : بمثا بتيست
( 17 ) - داخل دو هلال از « ك »
( 18 ) - د : كه كه كه كر كردن .
( 19 ) - د : « شاخ » ندارد
( 20 ) - د / ك : پيل
( 21 ) - ك : كه چاى
( 22 ) - داخل دو هلال از « ك » ( فروزانفر : از اين مرغ در « الف ليل » و « گرشاسبنامه » ياد شده است ) از « ك »
( 23 ) - ط / د : و هر دو
( 24 ) - د : برد / ك : در هوا اندازد
( 25 ) - ك : « و » ندارد
( 26 ) - ط : رى / ك : عنوان را ندارد
( 27 ) - ط : زى / ك : ندارد
( 28 ) - د / بانگ و آواز
( 29 ) - ك :
چيزيست
( 30 ) - ط : بوئى براميخت
( 31 ) - ط / د : امشب ( متن از « لف 29 » )
( 32 ) - ط / د : برانگيخت ( متن از « لف » )
( 33 ) - د : ژخ و طنبور
( 34 ) - ك : بجاى اين بيت چنين دارد « بانگ برانگيخت كل همچه ژخ »
( 35 ) - روزكى
( 36 ) - « لف 79 » : انبوه غوغايى
( 37 ) - ط : مردم چشم آفريد / د : مردم حشم آوردند / ك : اين مثال را ندارد ( متن از « لف 79 » )
( 38 ) - ك : عنوان را ندارد
( 39 ) - ك : است
( 40 ) - د :
و آپخ بدان / ك : اين جمله را ندارد
( 41 ) - « لف 76 » : پشت سنان ستيخ
( 42 ) - ك : سرآپرده
( 43 ) - ط : بركرده