بلايه : زنى « 1 » نابكار ( و ) دشنام ده باشد . كسائى گفت :
بيت « 2 »
كس سبك اندر شكن كه كير كسائى * نيز نگايد « 3 » كس زنان بلايه
بنساله : كهن و سالخورده بود . رودكى گفت :
بيت « 4 »
بگشته زين پرند سبز شاخ بيد بنساله * چنانچون اشك مهجوران نشسته ژاله بر ژاله
بهانه : دفع دادن باشد « 5 » بحيلت و چاپلوسى .
بهمنجنه « 6 » : روز دوم از « 7 » ماه ( بود ) بقول فارسيان « 8 » و بقول ديگر « 9 » روز دوم « 10 » ( بود ) از ماه بهمن « 11 » و پادشاهان « 12 » عجم اين روز را بفال نيكو « 13 » داشتندى و بهمن سرخ و سفيد بر سر همه افشاندندى « 14 » . فرخى گفت :
بيت « 15 »
فرخش باد و خداوندش فرخنده « 16 » كناد * عيد فرخنده و بهمنجنه و بهمن ماه
بهنانه : و بروايتى « 17 » ديگر « مهنانه « 18 » » به ميم « بوزينه » باشد . كسائى گفت :
بيت
اگر ابروش چين آرد سزد چون « 19 » روى من بيند * كه رخسارم « 20 » پر از چين است چون رخسار بهنانه
بيخسته : درمانده باشد . خسروانى گفت :
بيت
دلخسته و محرومم « 21 » و ( بيخسته ) و گمراه * گريان بسپيده دم « 22 » و نالان بسحرگاه
پيراسته : « 23 » درختى باشد كه شاخهاى زيادت آن برآمده باشد و پاك كرده باشند . حكيم انورى گفت :
بيت
اى جهان از عدل تو آراسته * باغ ملك از خنجرت « 24 » بيراسته « 25 »
بيهده و بيهوده : « باطل » باشد .
فصل پى « 26 »
پاتله و پاتيله : تيان ( را ) گويند كه در آن « حلوا » سازند .
پاره : ( دو معنى دارد ) اول « رشوت » باشد « 27 » .
مهستى گفت :
نظم « 28 »
گفتى كه مرا بىتو بسى غمخواره است * بىرشوت و پاره از توام صد چاره « 29 » است
گر رشوه طلب كنى مرا كون رشوه است * ور پاره طلب كنى مرا كس پاره است
كسائى گفت :
بيت « 30 »
يك داورى بسر نبرد هر كو * تا جان نبرد او بزى پاره
هامش
( 1 ) - د : « زنى » ندارد
( 2 ) - د : شاهد را ندارد
( 3 ) - ط : نگايد زنان « زنان » خط زده شده .
( 4 ) - د : شاهد را ندارد
( 5 ) - د : بود
( 6 ) - ط : يهميجه / د : بهينحنه
( 7 ) - د : « از » ندارد
( 8 ) - د : پارسيان
( 9 ) - د : ديگران
( 10 ) - د : بوم
( 11 ) - د : بهمن ماه
( 12 ) - ط : پادشاه
( 13 ) - د : نيكوا
( 14 ) - د : بهمن سرخلا و زردى سر هم چيز بيفشاتند ر كه . ( كذا )
( 15 ) - د : شاهد را ندارد
( 16 ) - ط : همه فرخنده
( 17 ) - د : بروايت
( 18 ) - ط : مهمانه
( 19 ) - د : گرروى
( 20 ) - د : بخارم
( 21 ) - ط : دل خستهء مجروحم
( 22 ) - د : سپيده دم ( در حاشيه مانند متن )
( 23 ) - د : « پيراسته - درختى را گويند كه شاخهاى زيادت او را بريده باشند و پاك كرده »
( 24 ) - ط : خنجر
( 25 ) - ط / د : پيراسته
( 26 ) - د : فقط ( پ )
( 27 ) - د : بود
( 28 ) - د : نظم شاهد را ندارد
( 29 ) - وفائى : خاره
( 30 ) - د : اين شاهد را هم ندارد