حاصل از تركيب رايبوفلاوين و پروتئين در بدن كه اصطلاحا فلاووپروتئين « 1 » خوانده مىشود در تنفس نسوج نقش داشته و در رابطه نزديك با آنزيمهاى محتوى ويتامين نياسين « 2 » عمل مىكند .
برخى از فلاووپروتئينها بعنوان اكسيداز شناخته مىشوند زيرا به صورت معين و واسطه موجب اكسيده شدن مواد شيميايى مختلفى در بدن مىگردند . وجود اين ارتباط بين رايبوفلاوين و انزيمهاى محتوى نياسين نشاندهندهء علل تشابه عوارض كمبودهاى اين دو ويتامين مىباشد و كمبود هريك از دو ويتامين فوق موجب قرمز شدن زبان و لبها ، از بين رفتن ناصافى روى زبان و ايجاد شقاق و ترك ناراحتكننده در گوشههاى دهان مىباشد . در مورد كمبود رايبوفلاوين ناراحتىهاى پوستى به شكل آماسهاى چرب پوست در پوست بيضه و گاهى نيز در صورت و گوش ظاهر مىشود . شكل ديگر عوارض كمبود رايبوفلاوين قرمز شدن چشم در اثر پرخونى رگهاى چشم و رشد و گسترش عروق در داخل قرنيه كه معمولا داراى اين عروق نيست ، مىباشد .
در حيوانات نيز كمبود رايبوفلاوين در دوران باردارى ممكن است منجر به غير طبيعى شدن جنين و يا حتى سقط آن شود . روشهاى مختلفى براى بررسى كافى بودن يا كافى نبودن رايبوفلاوين در تغذيه ابداع شده است . يكى از اين روشها اندازهگيرى مقدار رايبوفلاوين است كه از طريق ادرار دفع مىشود و مقدار رايبوفلاوين موجود در ادرار منعكسكنندهء مقدار ذخيرهء اين ماده در بدن است .
بايد توجه كرد معمولا موقعى رايبوفلاوين دفع مىشود كه پروتئين بدن شكسته و تجزيه شود و در مواقعى كه پروتئين شكسته و تجزيه نشده اصولا رايبوفلاوين دفع نمىشود و در بدن نگهداشته مىشود . بنابراين در موارد بىغذايى مفرط و ديابتهاى شيرين كنترل نشده و ساير شرايط مرتبط با تعادل منفى ازت در بدن وضع و چگونگى دفع اين ماده در ادرار نشاندهندهء چگونگى ذخيرهء آن در بدن نمىباشد . روش ديگرى
هامش
( 1 ) .Flavoprotein .( 2 ) .Niacin .