توليد مىشود و انزيم پپسين
( Pepsin )
كه مهمترين انزيم عصارهء معدى است و پروتئينها را مىشكند . و انزيم تريپسين
( Trypsin )
كه در روده تشكيل مىشود و در زنجيره هضم و جذب تأثير تعيينكننده دارد و انزيم ترومبين
( Thrombin )
كه از انزيمهاى انعقادى خون است و انزيم ارپسين
( Erepsin )
كه در عصارهء رودهاى وجود دارد .
مهمترين انواع انزيمها عبارتند از :
انزيمهاى هاضمه هيدروليزى نظير پروتئاز
( Protease )
براى هضم پروتئين و انزيم آميلاز
( Amylase )
براى هضم نشاسته و انزيم سوكراز
( Sucrase )
براى هضم قندهاى دوتايى و تبديل آنها به قندهاى ساده قابل جذب . و انزيمهاى انعقادى كه در انعقاد خون نقش دارند نظير انزيم ترومبين
( Thrombin )
و انزيمهاى اكسيداز يا انزيمهاى اكسيدكننده
( Oxidase )
و انزيمهاى احياءكننده
( Reductase )
و انزيمهايى كه براى حذف آمينها در جريان اكسيداسيون موثرند كه آنها را
( deamidizing enzymes )
مىنامند .
براى عمل و اثر هر انزيم درجه حرارت مناسبى ضرورى است تا بتواند با حد اكثر كفايت عمل كند و بالاخره كيفيت محيطى كه انزيم در آن عمل مىكند نيز در ابعاد تأثير انزيم مؤثر است يعنى اگر محيط خيلى اسيدى يا خيلى قليايى باشد در كار انزيمها اثر منفى مىگذارد . اثر انزيمها در درجه حرارت خيلى پايين ( معمولا كمتر از 10 درجه سانتىگراد ) و خيلى بالا ( بيشتر از 60 درجه سانتىگراد ) ممكن است كاهش يابد و همچنين در محيطهايى داراى املاح مختلفه فلزات سنگين نظير املاح مس و جيوه و در اجسام خشك و بدون آب و در پرتوهاى ماوراء بنفش انزيمها قادر به عمل نمىباشند و فعاليت آنها به تأخير مىافتد و يا اصولا فعاليتى ندارند . انزيمها غالبا در حضور برخى
هامش
مىنويسند .