سنجد تلخ
به فارسى در اطراف تهران و در درّه كرج با نامهاى « سنجد تلخ » ، « كام » ، « كهام » ، و در درّه طالقان « كاه » و در آذربايجان در ميانه « چالى » گويند . در كتب طب سنتى با نامهاى « ابو قانس » و « غاسول رومى » آمده است . به فرانسوى
Hippophae
و
Argousier
و
Griset
و
Saule epineux
و به انگليسى
Sea buckthorn
و
Sand - thorn
و
Willow thorn
مىنامند . درختچهاى است از خانوادهء سنجد
Eleagnaceae
نام علمى آن
Hippophae rhamnoides L .
و مترادفهاى آن
Hippophae rhamnoideum St . Lag .
و
Osyris rhamnoides Scop .
و
Rhamnoides Hippophae Moench .
مىباشد .
مشخصات
سنجد تلخ درختچهاى است كوچك ، خاردار ، با برگهاى نقرهفام ( پشت برگ ) و بدون دمبرگ ، باريك ، دراز به طول 4 - 3 سانتىمتر و عرض 7 - 5 ميلىمتر . گلهاى نر بدون پايك و گلهاى ماده پايكدار به رنگ مايل به سبز است . ميوهاش تخممرغى كوچك ، گوشتى به رنگ حنايى نارنجى و با طعم كمى ترش است . چون ميوهء اين درختچه داراى مقدار زيادى ويتامين
C
مىباشد و در مداواى بيمارىهاى ناشى از كمبود ويتامين
C
داروى بسيار مفيدى است لذا كشت و پرورش آن معمول است .
تكثير آن از طريق كاشت قلمه يا ريشهجوش به آسانى صورت مىگيرد و خودبهخود