شاهبلوط هندى
به فارسى « شاهبلوط هندى » و « بلوط هندى » و به عربى « قسطنهء هندى » ناميده مىشود . به فرانسوى
Marronnier d'Inde
و به انگليسى
Horsechestnut
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Hippocastanaceae
نام علمى آن
Aesculus hippocastanum L .
مىباشد .
مشخصات
شاهبلوط هندى درختى است زيبا و بزرگ كه بلندى آن در مناطق مساعد تا 30 متر نيز مىرسد . برگهاى آن مركب پنجهاى با بريدگىهاى بسيار عميق بهطورى كه برگ را به صورت هفت برگچه مستقل دراز دندانهدار و سبز تيره تقسيم كرده است .
گلهاى آن خوشهاى ، معطّر و سفيد با لكههاى قرمز كه در ارديبهشتماه ظاهر مىشود .
ميوهء آن كپسول حجيم است كه پوست آن داراى تضاريس و برآمدگىهاى نوكتيز و در داخل پوست يك دانهء درشت به رنگ قهوهاى برّاق قرار گرفته است . ( گاهى بندرت دو دانه ) . پوست سخت دانه داراى لكه سفيد مشخصى است و در داخل دانه مغز آن به صورت دو لپه روغندار با طعمى تلخ قرار دارد . تكثير اين درخت خيلى ساده از طريق كاشت بذر آن صورت مىگيرد . نمو آن خيلى سريع است و زمستانهاى سرد ايران را خوب تحمل مىكند . به خاك خشك و غنى احتياج دارد و در اراضى مرطوب و سفت خوب نمىشود . اين درخت بومى هند است ولى در ساير مناطق دنيا