ينجه
به فارسى « اسيست » و به تركى « يونجه » و در كتب طب سنتى با نامهاى « رطبه » ( يونجه تر ) ، « قتّ » ( يونجه خشك ) ، « برشين » و « برسيم حجازى » نامبرده شده است . به فرانسوى
Luzerne
و
Luzerne Cultivee
و
Trefle de Bourgogne
و
Sainfoin fleur violette
و به انگليسى
Alfalfa
و
Lucerne
و
Medicks
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Leguminosae
نام علمى آن
Medicago sativa L .
مىباشد .
مشخصات
ينجه گياهى است علفى چندساله با ريشهاى بسيار عميق كه 3 - 2 متر در عمق خاك فرومىرود . بلندى گياه 100 - 50 سانتىمتر است . برگهاى آن داراى 3 برگچه و هر برگچه بيضى با رنگ سبز تيره و تقريبا بىكرك و نوكتيز است ( صفتى كه برگ ينجه را از برگ شبدر از نظر شكل متمايز مىسازد ) . گلهاى آن به صورت سنبله با رنگ بنفش تيره يا آبى روشن است . ميوهء آن به شكل مارپيچى است مثل صدف حلزون كه معمولا 3 بار دور مارپيچى دارد . دانهء آن در داخل ميوه به شكل لوبياى كوچك است . دانههاى جوان آن زرد روشن و دانههاى گياه مسنّ قهوهاى مىباشد .
تكثير گياه از طريق كشت بذر آن صورت مىگيرد كه در ايران در بهار يا در پاييز كاشته مىشود . اگر در پاييز كاشته شود مستقيما در مزرعه مىكارند . در مواردى كه در بهار