Nenufar de nil
ناميده مىشود
Lotus
نيز گفته مىشود و آن را
Nymphaea lotus
كه همان
Lotus egyptien
است ، مىنامند .
گونههاى ديگرى با گل قرمز و گل سفيد مايل به زرد نيز وجود دارد كه در ايران كمتر ديده مىشود و فقط در بعضى از باغها براى زينت وارد شده است . نوع گل قرمز آن را
Red water lily
به نام علمى
Nymphaea rubra Roxb .
و نوع گل زرد كوچك آن را به نام
Pygmy water lily
و به نام علمى
Nymphaea tetragona
مىنامند .
مشخصات
نيلوفر آبى سفيد و زرد گياهى است چند ساله داراى بيخ يا ريشه نسبتا ضخيم .
برگهاى آن بزرگ ، مدوّر به رنگ سبز برّاق و زيبا كه در سطح آبهاى استخرها و سرابها و آبهاى راكد بهطور شناور مىرويد . و برگها داراى دمبرگ بلند است . گلهاى نوع سفيد آن سفيد رنگ يا صورتى و نوع زرد آن به رنگ زرد تيره و درشت و روى برگها در سطح آب با دم گلى دراز ظاهر مىشود . ميوهء آنها به صورت كپسول تخممرغى شكل است شبيه كپسول خشخاش كه در آن دانههاى آردى نيلوفر قرار دارد . ريشههاى ضخيم و دانههاى نيلوفر آبى خوراكى است . تكثير آنها از طريق تقسيم گياه در بهار انجام مىگيرد . نوع سفيد آن به آفتاب زياد احتياج دارد ولى نوع زرد آن ، سايه آفتاب يا تمام سايه را مىپسندد ولى به هر حال در آفتاب هم گل مىدهد .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در نوع سفيد نيلوفر
( N . alba )
آلكالوئيد نوفارين « 1 » وجود دارد . از ريشههاى خشك شدهء آن آلكالوئيد نمفئين « 2 » گرفته مىشود كه در سيستم اعصاب مسموميت ايجاد مىكند . در ريشهء آن علاوه بر آلكالوئيد نمفئين چند مادهء عامل قابض وجود دارد . در گلهاى آن گلوكوزيد قلبى
هامش
( 1 ) .Nupharine( 2 ) .Nymphaeine