مشخصات
ذرت خوشهاى گياهى است يك ساله و در بعضى گونهها چند ساله بلندى بوتهء آن تا 2 متر نيز مىرسد . برگهاى آن دراز ، نوكتيز و موجدار بدون دمبرگ است كه ساقه را در آغوش مىگيرد . ميوهء آن در گونههاى مختلف به شكل خوشههاى فشرده يا خوشهاى باز است . دانهها در برخى گونهها مانند ذرت خوشهاى شيرين در داخل پوسته قرار دارد و در بعضى ديگر مانند ذرت خوشهاى سرعصايى كه انتهاى ساقهء خوشهدهنده خميده است ، از پوسته خارج مىشود . رنگ دانهها بسته به نوع و گونهء ذرت خوشهاى سفيد ، زرد ، صورتى ، قهوهاى و در آخر سياه مىباشد .
وطن ذرت خوشهاى افريقاست و در ساير مناطق عالم نيز انتشار دارد و كاشته مىشود . در سرتاسر هند كاشته مىشود و در ايران نيز در اغلب مناطق كاشته مىشود .
نوع دانههاى علوفهاى آن به نام
Sorghum halepense ( L . ) Pers .
در كرج و در آذربايجان ، در اصفهان ، اشترانكوه ، مازندران ، گوتوند و در بلوچستان مىرويد . در بلوچستان با نامهاى محلى « حب » و « محمد عيسى » ( در مكران ) و « جوارى ) ( در لاس بلاس ) و « ققار جوارى ( در بابيان شهريق ) نامبرده مىشود و نوع دانههاى آن
( S . vulgare )
در جاليزها و مزارع توتون در خراسان مىرويد و به شكل زراعت بزرگ نيز براى استفادهء از دانهء آن براى علوفه در ايران معمول شده است كه در بعضى مناطق مىكارند .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در گياه ذرت خوشهاى گونه
( S . vulgare )
وجود گلوكوزيد دورين « 1 » تأييد شده است و در برگهاى گياه اسيد سيانيدريك وجود دارد .
مقدار
HCN
در برگهاى گياه 25 - 3 برابر بيشتر از مقدار
HCN
در شاخهها و ساقه گياه است . بهطور كلى برگهاى خشك گياه در حدود 75 - 12 درصد كل
HCN
موجود در گياه را بسته به نوع گياه در خود جاى داده است
. [ G . I . M . P ]
در گزارش ديگرى آمده است كه دانههاى گياه عارى از
HCN
است . در گزارش بررسىهاى شيميايى
هامش
( 1 ) .Dhurin