گرمكننده ، ضد سم و براى رفع انواعى از مسموميتهاى غذايى [ استوارت ] به كار مىرود . براى معالجهء اسهال تابستانه ، اسهال خونى ، و با [ استوارت و ايشىدويا ] و دردهاى قاعدگى [ هو ] و سرماخوردگى ، دردهاى روماتيسمى [ لوئى * * ] نافع است .
توأم با سولفات دوسود براى دفع سنگ كليه [ چوين * ] مفيد است . در شبهجزيرهء مالايا بومىها از روغن فلفل به عنوان داروى مخصوص و با استفاده مىكنند [ ريدلى ] .
فلفل از داروهاى تونيك و جزئى از تركيبهاى اشتهاآور است و معمولا پس از تولد نوزاد براى مادران تجويز مىشود [ بركيل * ] . از مخلوط فلفل با عسل و زنجبيل براى سقط جنين استفاده مىشود [ گيملت * ] . از مخلوط ميوهء فلفل و برنك كابلى « 1 » به عنوان ضد انگل و كرمكش استفاده مىشود [ پتلو * ] . در چين قديم از برگهاى فلفل براى معالجهء سنگ در مجراى ادرار ، اورينرى كالكولوس « 2 » [ ريد * ] استفاده مىشده است .
در هندوستان از ميوهء فلفل به عنوان ادويه در غذا و محرك استفاده مىكنند . در مورد و با و در دوران نقاهت ، ضعفهاى پس از تب ، براى رفع سرگيجه ، كوما « 3 » ، تقويت معده ، كماشتهايى و نفخ تجويز مىشود و به كار مىرود . در استعمال خارج به عنوان قرمزكنندهء پوست و ماليدن آن براى التهاب و زخم حلق و بواسير و بيمارىهاى پوست تجويز مىشود .
فلفل از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى ايران خيلى گرم و خشك است .
در مورد خواص آن معتقدند كه گرمكننده و پاككنندهء بلغم و ترياق و ضد سم است .
مضمضهء فلفل كه با پوست خشخاش جوشانيده باشند براى رفع درد دندان مفيد است .
مقوى معده و كبد و هاضمه و اشتهاآور است و آروغ ترش را رفع مىكند .
ماليدن آن به چشم براى رفع تارى و تيرگى چشم و درخشان كردن سفيدهء چشم نافع است . فلفل براى رفع سرفهء سرد رطوبى و تنگى نفس و دردهاى سينه نافع مىباشد و اگر با عسل خورده شود براى پاك كردن ريه مفيد است . مدر و قاعدهآور است و شياف آن براى اخراج جنين كمك مىكند . اگر با شير و شكر خورده شود براى تقويت نيروى جنسى نافع است .
ضماد آن با حنا براى رويانيدن ناخن كه در اثر چرك انگشت از بين رفته باشد
هامش
( 1 ) .Embelia ribes( 2 ) .Urinary Calculus( 3 ) .Coma